Quote

“Kjærlighetstapene” av Steinar Opstad

 photo Kjaeligrlighetstapene_zpsahfhu6kq.jpg

Denne boka er kjempetynn. Sånn typ 70 sider med dikt og setninger slengt laust på sidene. Den første delen er generelt høgtravande sludder. Et par av vendingane er morsomme og litt ironisk, men det blir så mykje kristenallusjoner at det blir litt langtekkeleg. Den andre delen er betre, og den siste er heilt grei. Nokre av aforismane er gode, men mykje blir litt fyllstoff.

Eg ville ikkje brukt pengar på denne (igjen), og kjem nok ikkje til å lese meir av Opstad. Den passer nok betre for spesielt interesserte. Om du absolutt vil lese den, lån den heller på biblioteket.

Forlag: Kolon forlag
Utgivelsesår: 2015

Quote

“Ensom ulv” av Jodi Picoult

Boka er sponsa av Cappelen Damm

 photo Ensom ulv_zpsjsur1wpo.jpg

Etter berre å ha lest to bøker av henne, er Jodi Picoult allereie blitt ein av favorittane mine. For ein fantastisk forteljar! Og måten ho skiftar perspektiv og driv historia framover på – ein kan bli imponert av mindre. Om du ikkje har lest noko av Picoult før, sett i gong å gjere det – no.

Denne handlinga er utrulig original, og litt typisk amerikansk. Boka kretser rundt Luke – naturverner, far, eksmann og ikkje minst ulveelskar (Luke har faktisk eit motstykke i verda, noko som gjer det endå meir spanande å lese alle historiene om naturopplevingane). Han ligg for tida i vegetativ tilstand (koma) på sjukehuset. Legane trur han aldri vil vakne opp, og dottera Cara og sonen Edward blir bedt om å ta avgjerda for livsforlenging. Problemet er at dei er ueinige, og Cara er mindreårig, medan Edward har vore fråverande i seks år. Problema i familien aukar når rettsvesenet vert innblanda på ulike måter.

Historia fenger, flyt raskt og er nesten umulig å leggje frå seg. I byrjinga er kanskje språket litt vel metaforisk til å vere personleg forteljar, men det gjer ikkje så mykje. Karakterane er realistiske, ein både likar og mislikar dei, og det er nesten skummelt å tenkje på at historia også godt kan vere realistisk.

Forlag: Cappelen Damm
Utgivelsesår: 2014

Fleire bøker av Jodi Picoult finn du HER.

Quote

“Opp fra avgrunnen” av Kristian Hall

Boka er sponsa av forfattaren

 photo Opp fra avgrunnen_zpsp1fnlgu9.jpg

Dette er eit personleg innlegg, kanskje det mest personlege denne bloggen vil ha. Når Kristian sende meg boka si, “Opp frå avgrunnen” med undertittelen “Veier ut av depresjon” vart eg kjempeglad. Sjølvutviklingsbøker er ikkje noko eg vanlegvis les, men denne ville eg lese. For er det noko eg har slite med dei siste to åra, er det depresjon.

Depresjonen min er ikkje noko eg snakkar om til mange menneske. Faktisk er det berre den næraste familien min og kjærasten min (til no) som veit at eg har slite. Slit enno. Det går ikkje berre over sånn av seg sjølv. Ein må gjere faktiske tiltak og jobbe med det. Før eg las denne boka hadde eg ikkje så store idear og planar om korleis eg kunne “fikse” meg sjølv. Eg fulgte berre instinkta mine – eg måtte kome meg vekk. Eg bytta vidaregåande skule midt i tredjeklasse, og flytta til ein heilt annan by – 10 timar vekke. Eg skifta miljø, droppa alle aktivitetar, – forlet mange gode ting óg – vart deltidsstudent og fekk meg ein jobb ved sidan, og hadde tre små tantebarn eg kunne fokusere på. Eg fikk nullstilt hovudet mitt sånn nokonlunde. Det var ekstremt vanskeleg å flytte så langt unna foreldra mine, veslesystera mi, bestevenninna mi og operaen, musikalane, russetida. Men eg visste at eg ikkje hadde noko val. Det kjendest ut som om eg skulle kvelast om eg måtte stå opp kvar dag og kjenne på presset som låg over meg. Så eg måtte ta nokre tøffe val. Og no er eg her.

Etter gjennomlesning:

Eg kan ikkje forklare kor mykje eg har sett pris på denne boka. Kristian skriv munnleg, sympatisk, ekstremt godt, og ikkje minst forståeleg. Han forklarar nøyaktig og likevel enkelt, og ein får eit innblikk i korleis hjerna, tankegangar, virkelighetsfiltre og mykje anna i oss fungerer. Medan eg las boka oppdaga eg at eg hadde allerede gjort mange av tiltaka sjølv, til dømes å flytte. Boka er full av fakta, idear, små og store konkrete tiltak og teknikkar ein kan gjere i dagleglivet for å få opp humøret, føle seg betre – og korleis ein får det til å vare.

Etter “superuka”:

“Superuka” er ei veke der ein skal utføre visse teknikkar og øvingar kvar dag, blant anna å starte dagen med å synge/danse i 15 minutt, føre takknemlighetsdagbok, få 8 timers søvn kvar natt og slike andre enkle teknikkar. Vert humøret betre? Fungerer det faktisk? Kan det verkeleg vere så enkelt??

Svaret er ja. Det kjennest nesten litt for godt til å vere sant, og anten det er placebo eller ikkje, så fungerer det. Men denne veka har eg kjend meg så mykje lettare, avslappa og komfortabel. Eg har ikkje vore nervøs for småting, eg har vore meir sosial, positiv og glad. Og ikkje minst ser eg mykje lysare på framtida. Sjølv om alt ikkje kjem til å gå like glatt, trur eg at denne boka kan vere ein ressurs for å få ting til å i alle fall verte enklare å handsame. Og dét kjennest godt å tenkje på.

ALLE burde lese denne boka. Ikkje berre dei (vi) som slit med depresjon. Pårørande, “kurerte” og generelt lukkelege menneske. Alle. Vi kunne alle trenge desse teknikkane i dagleglivet, og ikkje minst kunnskap om og innsikt i oss sjølve og dei virkelighetsfiltra vi har.

Til slutt vil eg berre takke Kristian for at eg fekk moglegheita til å lese denne boka. Tusen takk for hjelp og støtte – boka di er fantastisk.

Forlag: Fakkel forlag
Utgivelsesår: 2015

Quote

“Irma Dahl – den dedikerte begravelsesagenten” av Kristine S. Henningsen

Boka er sponsa av Juritzen forlag

 photo Irma Dahl_zpsrwqnup2v.jpg

Fyrst av alt vil eg berre vite korleis i alle dagar ein kan kome på ideen om å skrive denne boka. Og så vil eg klappe litt. For denne boka er strålande! Den er velskriven, banebrytande og latterleg morosam. Eg storkosa meg gjennom heile leseprossessen, og det vart eit par seine netter; eg ville ikkje legge boka ned.

Vi møter Irma Dahl. Irma tok (uheldigvis) livet av ein pasient som sjukepleiar, og etter ho vart permittert har ho tatt vakter på Kirkens SOS. Men irritasjonen stig når ho aldri møter nokon på telefonlinja som faktisk vil ta livet sitt. Og kva er då vitsen?? Så ho får seg jobb i eit gravferdsbyrå, og elskar det umiddelbart. Ho strekk seg den ekstra mila for alle (nesten) avdøydde, og er ressurssterk til fingerspissane. Irma har eit annleis forhold til døden enn dei fleste, og dette, i kombinasjon med litt brukne sosiale antenner, skaper ganske mange utrulege situasjonar.

Boka er tragisk, og morosam. Døden er jo noko ein ikkje skal spøke med – men ein skal ikkje snakke om han på ein kvardagsleg måte heller. Henningsen bryt ned eitt og eitt tabu, og resultatet er fantastisk. Ho har kanskje satt lista for moderne tragikomikk. For ver så snill, la det kome meir.

Forlag: Juritzen
Utgivelsesår: 2016

Quote

“Go ask Alice” av Beatrice Sparks

 photo Go ask Alice_zpsstlonivq.jpg

Denne boka las eg gong på gong på barneskulen, på norsk. I ettertid har eg oppdaga at boka ikkje er ei anonym dagbok som proklamert, men at det på 80-talet vart oppklart at det var ein roman skriven som ei anonymisert dagbok.

Denne boka er to dagbøker, liksom ført av ei anonym jente ved namn Alice. Ho veks opp i USA i overgangen mellom 1960- og 70-talet. Ho er ikkje spesielt sosial av seg, og når familien flytter til ein annan by blir situasjonen berre forverra. Alice vert dratt inn i verd av dop og sex, og stikk fleire gonger av heimanfrå. Til slutt vert ho lagd inn på mentalsjukehus. Skildringane av “trip”-ane, presset, tankane ho slit med… Det er rett og slett sjukt å lese.

Dette er ikkje ei bok ein les for å kose seg med. Det er ei vond bok, ei grusom historie og ein stor tankevekkar. Lesinga går av seg sjølv, og ein blir heilt oppslukt av historia. Det viser berre at verkelegheita kan vere vel så grusom som fiksjonen (som likevel var fiksjon).

Forlag: Arrow Books
Utgivelsesår: 2011 (1972)

Norsk tittel: “Bare spør Alice”

Quote

“Menneskefluene” av Hans Olav Lahlum

 photo Menneskefluene_zpsckmjdt2u.jpg

Dette er den første boka om K2 og Patricia, og pokker for ein start. En tidlegare statsråd og mostandshelt, Harald Olesen, vert skoten og drept i si eiga leilighet. Innelåst. Det er ingen spor etter verken morder eller mordvåpen. Men morderen må ha vore nokon andre som bur i oppgangen. Han får, på underleg vis, kontakt med Patricia, som viser seg å vere til uvurderleg hjelp i saka. Men så vert ein av naboane funne skoten i leiligheta si. Vidare etterforskning viser at sakene kanskje er knytt saman gjennom andre verdskrig og Olesens innblanding i motstandsrørsla.

Det er 10 ekstremt spanande dagar med etterforskning, teoriar og spekulasjonar. Og løysinga er ekstremt slåande og kreativ. Og om du ikkje har lest heile serien, bør du gjere det.

Forlag: Cappelen Damm
Utgivelsesår: 2010

Fleire bøker av Hans Olav Lahlum finn du HER.

Quote

“Historiefortelleren” av Jodi Picoult

Boka er sponsa av Cappelen Damm

 photo Historiefortelleren_zpsgtpluhij.jpg

FOR ei bok! Å herregud, eg veit ikkje kor eg skal gjere av meg!! Denne boka har holdt meg i åndenød sidan det første avsnittet, og vil definitivt vere hos meg lenge. Sjølv om vi er helt i byrjinga av året, vil eg likevel seie at dette vert en av årets beste bøker. For wow, kva kan slå denne?? Eg sluttar meg til absolutt all ros på omslaget.

Boka handlar om Sage (ja, som i salvie). Sage sine foreldre er daude, og ho har ikkje kontakt med systrene sine. Ho har eit svært arr i ansiktet, og dette gjer henne folkesky. Men så vert ho venn med Josef på 95. Sage er glad for å ha ein ven, helt til han fortel henne at han var nazist under andre verdskrig, og vil at Sage skal tilgi han (ho er jødisk) og hjelpe han å dø. Sage, som har ei bestemor som overlevde i Auschwitz, vert rasande og anmelder han til Justisdepartementet.

Historia vekslar mellom Sage, Leo (en føderal agent som “jakter” på nazistar), Josefs historier om kva han gjorde under krigen, og bestemora til Sage som fortel om sine opplevingar under krigen. Eg sluttar meg til Sunday Express: det er passasjer som får deg til å hive etter pusten. Om du ikkje les denne boka, går du glipp av noko STORT.

Forlag: Cappelen Damm
Utgivelsesår: 2014

Fleire bøker av Jodi Picoult finn du HER.