Sitat

«Huset på stranden» av Sarah Jio

Huset på stranden

Sarah Jio er for lengst blitt ein av favorittforfattarane mine! Herregud, så flotte historier denne dama skriv. Denne boka er ikkje noko unntak.

Boka handler om Anne. Anne sitt liv har vore tilrettelagt og enkelt så lenge ho kan hugse, og når bestevenninna bestemmer seg for å reise som frivilleg sjukepleier til Bora-Bora under andre verdskrig, kaster Anne seg med. Det viser seg å bli hennar livseventyr. Og kjenselene for forloveden heime forsvinn raskt når ho møter Westry Green. Men idyllen ho opplever på øya mørkner raskare enn ho forventa.

Historia kjendest utruleg realistisk, og eg satt med gråten i halsen på slutten. Det er umogleg å ikkje bli sjarmert av Jio sine bøker, spesielt når ho stapper dei fulle av tropiske omgivelser og rørande krigshistorier. Boka handler om vennskap, tilgjeving, verdien av minner og ikkje minst – å følgje hjartet sitt.

Forlag: Cappelen Damm
Utgivelsesår: 2013

Fleire bøker av Sarah Jio finn du HER.

Sitat

«Biter av lykke» av Anne Ch. Østby

Boka er sponsa av Font Forlag

Biter av lykke

Eg har no lest den nye boka til Anne Ch. Østby som etter ein månad har tatt heilt av internasjonalt med rettigheter solgt i øst og vest (bokstavelig talt). Og det er ikkje så rart, for dette var ei ganske kort, lettlest feelgood bok som innfrir løfta sine; ho er akkurat det skrildringa på omslaget seier at ho er: ein roman om kjærleik, håp og sjokolade. Ikkje berre romantisk kjærleik, men meir ein vennskapeleg kjærleik og ikkje minst ein kjærleik til livet.

Kat er 66 år og enke. Ho sit no som eigar av ein kakaoplantasje, og kjenner litt på einsemda. I staden for å invitere klassevenninnene på besøk, inviterer ho dei derimot til å flytte ned til seg på Fiji (Kat er altså typen som ikkje gjer ting halvvegs). I boka blir vi kjende med Ingrid (med ein indre tvilling, Vildrid), Maya (som har demens), Lisbeth (som berre reiste i frå ektemannen) og Sina (desperat etter å kome seg unna den middelaldrande og hjelpelause sonen). Og Atheca, den fijianske kvinna som jobbar for Kat og tek med seg desse kvinnene sine i kveldsbønene sine.

Dette er ei bok om kor vanskeleg ulike typar kjærleik kan vere; kor vanskeleg det kan vere å ta opp att eit førti år gamal vennskap; kjærleiken som forsvinn i eit ekteskap (om den nokon sinne var der); kjærleiken til samfunnet rundt seg og trua på noko felles. Det handlar om å ikkje slutte å leve berre fordi ein er komen i ein «moden alder», men utfordre livet og prøve noko nytt. Som å oppsøke ein kjekk mann midt på natta og bli med han inn på soverommet, som å dytte den vaksne ungen ut av redet, eller for eksempel å starte ein sjokoladefabrikk.

Dette er ei bok full av varme, vennskap, tilgjeving og nye opplevingar. Vi møter ein annleis kultur på godt og vondt, og lærer mykje. Og ja, ein tur til Fiji hadde jo ikkje vore å fornekte etter å ha lest denne fargerike boka! (Kunne gjerne tenkt meg å smake fisk kokt i kokosmelk med løk og chili.) Det er definitivt ein grunn til at denne boka er kjempepopulær akkurat no, så du treng ikkje vere redd for å kaste deg ut i det og kjøpe den! (Om du vil ha noko å samanlikne med, så minner den litt om Dora Heldt si bok Champagne og hetetokter kryssa med noko av Karin Brunk Holmqvist.)

Forlag: Via
Utgivelsesår: 2016

Sitat

«The Rosie Project» av Graeme Simsion

The Rosie Project

Dette var ei tilfeldig bok eg kjøpte på ferietur i mangel på lesestoff (kan du tru det?). Og eg vart tatt med storm. Denne boka er i ei klasse for seg sjølv.

Don er ein litt spesiell type (tenk Sheldon Cooper-ish), med rutiner så strenge at det nærmar seg sjukt. Han er forsker, og dei sosiale ferdighetene hans er ikkje akkurat på topp. Men Don har funne ut at han vil gifte seg, og har laga ei laaaaaang liste med kriterier for denne kvinna. Problemet er at han ikkje eigentleg veit korleis han skal finne henne. Vennen Gene (som verkeleg er noko for seg sjølv med sitt «åpne» ekteskap for «forskning») prøver å hjelpe han. Som ein spøk (når Don viser seg å vere litt vel kritisk), fiksar han Don ein date med ein student av seg – Rosie. Rosie er så langt frå lista som ein kan kome, men kanskje er det akkurat det Don treng?

Boka er så latterleg morsom, med sarkasme og komiske situasjonar. Eg har ikkje lest den norske omsettinga, men kan i alle fall anbefale originalen varmt. Og gjere alle lykkelege ved å informere om at det finst ein oppfølgjar, The Rosie Effect.

Forlag: Penguin Books Limited
Utgivelsesår: 2014

Norsk tittel: «Prosjekt Rosie»
Norsk forlag: Aschehoug

Fleire bøker av Graeme Simsion finn du HER.

Sitat

«Jeg glemte deg aldri» av Lucy Clarke

Boka er sponsa av Apropos forlag

Jeg glemte deg aldri

Eigentleg synest eg denne boka gjekk litt sakte fram. Eg ville ha meir hint, meir sjokkerande fakta, fleire hemmelegheitar! Eg synest ikkje dei «store svika» var så frykteleg store, sånn eigentleg. Unntatt epilogen, då. Den rysta meg til mergen.

Boka handlar om Lana. Lana har flytta til New Zealand, etter å ha backpacka rundt om i Filippinene med bestevenninna, Kitty. På Filippinene møtte dei ein vennegjeng som seilte rundt med båten «The Blue», og blir med dei. Men turen blir mykje meir dramatisk for Lana enn ho nokon sinne kunne forventa.

Eg veit ikkje om eg er heilt nøgd med omsetjinga til norsk, men historia var fantastisk sår og spennande i seg sjølv. Framdrifta var kanskje litt treig, men bortsett frå det var boka kjempebra!

Forlag: Apropos
Utgivelsesår: 2015

Fleire bøker av Lucy Clarke finn du HER.

Sitat

«Fuglehjerne» av Johanna Sinisalo

Fuglehjerne

Dette er ikkje ei anbefaling, dette er ein advarsel. For denne boka er bånn i bøtta. Kanskje er denne typen bøker ei finsk greie – ikkje veit eg, men dette blir den fyrste og siste boka eg les av Sinisalo. La meg forklare kvifor denne boka skuffa over alt:

På baksida av boka er det ein ganske spennande «vaskelapp». Boka handlar om ekstrembackpackeren Jyrki og Heidi, som seier opp jobben for å bli med den ferske kjærasten på vandring igjennom Australia og New Zealand, og så står det ei lang tirade om at turen blir eit mareritt, merkelige ting begynner å hende, og dei oppdagar ikkje at dei er i ondskapens hjerte før det er for seint. Bullshit. Altså, dette skjer eigentleg ikkje. Dei mistar litt mat på veien, det blir litt regnvêr og tampongen til Heidi dukkar opp ein stad den ikkje skal vere.

Boka er grusomt kjedeleg. Det er så godt som null handling. Dei første 50 sidene er interessante, møtet mellom Heidi og Jyrki i Finland, og dei siste 50 er ganske ok. Men dei 200 sidene i mellom der, er rett og slett unødvendig lesing. Det er berre «så vandra vi over den vidda, kryssa den bekken, klatra opp den bakken, spiste ei riskake, no skal vi sove og begge skal tenke på ha sex – utan å faktisk ha det». Det er, som sagt, grusomt kjedeleg. Innimellom er kapitla og berre tilfeldige passasjar som skal vere leietrådar til slutten, men dei gav ikkje meining eigentleg.

Ideen bak boka er eigentleg ganske bra, men gjennomføringa av ho er heilt bak mål. Så sjølv om starten og slutten er ganske interessant lesning, sørgjer resten av boka for at det faktisk ikkje er verdt det. Ikkje kast vekk tida di på denne boka. Og det, det er sjeldan eg seier.

Forlag: Vega
Utgivelsesår: 2012

Sitat

«Hannahs reise» av Nick Alexander

Boka er sponsa av Bastion forlag

Hannahs reise
For ein oppfølger! Eg vart veldig skuffa i byrjinga av boka, fordi det var ganske mykje oppramsing frå HannahMen ganske snart tok den seg opp, og eg vart like dratt inn i denne boka som forgjengeren.

No er familien tilbake i England, og Hannah og Cliff går igjennom ei skilsmisse. Cliff flytter ut, oppsøker ein psykolog, og utforsker seksualiteten sin. Hannah blir med James tilbake til Australia, og forelsker seg i landet. James kan ikkje bli i England, og Hannah kan ikkje flytte til Australia om ho vil ha delt foreldrerett for Luke. Hannah må velje – den store kjærleiken eller sonen.

Boka er mykje sårare enn den forrige, og tar opp tema som homofili i større grad, og Cliff får mykje meir å seie. Vi kjem nærare inn på han, og det gir boka eit ganske mykje breiare perspektiv enn ho elles ville hatt.

Forlag: Bastion
Utgivelsesår: 2015

Fleire bøker av Nick Alexander finn du HER.

Sitat

«Den du ikke var» av Lucy Clarke

Den du ikke var

Det var ikkje eit valg å bli riven med av denne boka. Det var faktisk heilt uunngåeleg.

Når Evas mann dør i ei tragisk drukningsulykke sit ho igjen med sorg og usikkerhet. Ho reiser til Tasmania, øya i Australia der mannen hennes kom frå, og hun får sjokk. For det viser seg at mannen hennar har lyge til henne – om bokstaveleg talt alt. Boka viser menneskelighet på eit nytt nivå, og vi kan kjenne Evas skuffelse, usikkerhet og skamkjensle – alt frå flauheita over å tråkke i ein sølepytt til oppdaginga av med bedrag som gjekk over år. I tillegg oppdager Eva at ho begynner å forelske seg i mannens bror, Saul. Men elskar ho han fordi han minner henne om mannen? Eller blei hun forelska i mannen fordi han lot som om han var broren? Eva mister oversikta over hva som er og har vore ekte i livet hennar.

I tillegg har boka ein helt fantastisk plottwist, og eg gråt fra ende til annan.

Forlag: Apropos forlag
Utgivelsesår: 2015

Fleire bøker av Lucy Clarke finn du HER.