Sitat

«Sirile gentlemen søkes» av Karin Brunk Holmqvist

Sirile gentlemen søkes

Bok nummer tre av Karin Brunk Holmqvist er like god som dei to fyrste! Det er fin og koseleg lesning. Dette var vel så langt kanskje den mest realistiske av bøkene, men like morosam fordi om!

I boka møter vi Alma og Margit, som får husa sine ekspropriert av kommunen, fordi ein veg skal byggjast ut. Dei blir midlertidig plassert på ein aldersheim, i vente på byggjing av pensjonistboliger. I løpet av tida på aldersheimen tar dei datakurs, kjøper langbukser (!!) og set inn ei kontaktannonse der dei søker etter «sirile gentlemen» (for dei som lurte, så er sirile ei «feilskriving» av virile, men kva gammal jomfru på 79 år kan vite slikt?). I tillegg ser Alma sitt snitt til å få skaffa tilbake husene deira ved å drive utpresning på bestyrerinna, som har eit forhold til ein gift kommunepolitiker.

Boka er fylt av humor, og hyggeleg lesning! Og vi ynskjer nok alle at vi er like «sirile» som desse kvinnfolka når vi nærmar oss 80 år.

Forlag: Silke
Utgivelsesår: 2011

Fleire bøker av Karin Brunk Holmqvist finn du HER.

Sitat

«På ferie med pappa» av Dora Heldt

Ferie med pappa

For pokker. Enkelte bøker er berre mildt sagt frustrerande. Fleire gonger ville eg kjefte huda full på «pappa» og gjengen hans, og vart rasande fordi eg satt her på denne sida av boka. Samtidig lykkelig fordi eg slapp å deale med galskapen.

Boka handler om Christine på 45, som saman med ei venninne skal på tur for å hjelpe ei tredje venninne pusse opp pensjonatet hennar. Mora til Christine overtaler/tvinger henne til å ta med faren, Hans på 74, fordi ho sjølv skal ha ein kneoperasjon og han ikkje klarer seg sjølv. Og sjølv om han blir skildra som sjenert og hjelpeslaus, er han fakta-faen den staaste, minst sympatiske, sjølvhøgtidelege, løgnerske tullingen i verden. Ikkje klarer han å ta ansvar for noko, alt andre gjer er feil og løgn, og alle konspirerer, og han veit sjølvsagt best.

Boka provoserer jo, så ein kan vel kalle det kunst? Den tok seg opp i andre halvdel, og vart da meir frustrerande, men også meir spennande. God var den, og eg gler meg til oppfølgjeren, «Ikke si noe til pappa». Og en ting skal vere klinkande klart: hadde pappa oppført seg slik, kunne han ikkje venta meir enn ei fem minutters samtale kvart skotår.

Forlag: Bastion
Utgivelsesår: 2012

Sitat

«Torsdager i parken» av Hilary Boyd

Torsdager i parken

Denne boka handler om kva som skjer når mannen din utan forvarsel berre flyttar inn på gjesterommet, og blir buande der i eit tiår med sexnekting med utan så mykje som eitt ord til forklaring. Den handlar om å vere gift med ein manipulativ dust. Eg vart i alle fall ekstremt frustrert, og ville gi George ei lusing eller sju. Han fullstendig overkjører Jeanie når det gjeld alt.

For plutseleg bestemmer George seg for at dei skal flytte på landet. Jeanie vil ikkje gi opp helsekostbutikken sin, og heller ikkje barnebarnet. Og på tur med dette barnebarnet, møter ho plutseleg ein mann på tur med sitt barnebarn: Ray. Og Jeanie oppdager at ho kan snakke med Ray om alt, og for første gong på mange år er ho lukkeleg. Og så sel George huset og flytter ut med Jeanie på slep, og ho aner ikkje kva ho skal gjere for å fungere vidare.

Denne boka var så fin. Den provoserte, gleda og gjorde meg opprømt. Hjertet mitt vart knust ein gong eller to, og eg skulle knust trynet til George like mange gonger. Den er lettlest og fin lektyre å smålese på i ein travel kvardag. Anbefalast på det varmaste!

Forlag: Apropos
Utgivelsesår: 2014

Fleire bøker av Hilary Boyd finn du HER.

Sitat

«Rapsgubbene» av Karin Brunk Holmqvist

Rapsgubbene

Albert og Henning er eit par brødrer og ungkarer som bur saman i barndomsheimen deira. Dei er godt kjend i bygda, då dei er litt eksentriske. Dei lev med moras stemme i øyra, som fortel dei om å sove med sokkar, eller vaske seg i øyra. På gården deira er det ein rapsåker, og ut av det blå dukker det opp spor av romvesen der! Media dukker opp og invaderer oppkjørslen og hagen deira. Når kjem dei til å få tilbake det rolege livet sitt? Og … romvesen???

Bok nummer to av Karin Brunk Holmqvist er like god som den første! God underholdning, med mykje latter på kjøpet.

Forlag: Silke
Utgivelsesår: 2010

Fleire bøker av Karin Brunk Holmqvist finn du HER.

Sitat

«Potensgiverne» av Karin Brunk Holmqvist

Potensgiverne

Eg er fan av svensk litteratur, det er ein spesiell type sarkastisk og samstundes koseleg humor. Eller er det berre eg som føler det slik? Eg elsker i alle fall alle bøkene til Karin Brunk Holmqvist, og debuten «Potensgiverne» er så klart ei av dei beste.

Boka handler om systrene Tilda og Elida, som lev eit fredeleg pensjonistliv på landsbygda i Sverige. Dei er nøgde med eit roleg, gamaldags liv med utedo. Heilt til Alvar flytter inn i nabohuset. Og sjarmerer damene i senk. Plutseleg kjøper dei seg nye klede, dei krøller håret, og dei må skaffe seg innlagt do. For det har Alvar. Men for å få råd til ein innlagt do, så treng dei pengar. Og nød lærer naken kvinne å spinne, så dei finn opp eit potensmiddel. Samstundes ynskjer veslebroren deira at dei skal flytte på gamleheim så han kan ta over barndomsheimen som sommarhus, og har sine eigne problem med kona. Som potens.

Tårene trillar, og boka er god lesning frå side til side. Det er jo ikkje ei bok få har lest, og færre har høyrd om, men det er verkeleg ikkje vanskeleg å skjøne kvifor.

Forlag: Silke
Utgivelsesår: 2009

Fleire bøker av Karin Brunk Holmqvist finn du HER.

Sitat

«Brevet til Stella» av Iona Grey

Brevet til Stella

I skrivande stund har eg tårer i auga. Ikkje berre i auga, men det renn nedover ansiktet mitt. Herregud, så trist og lykkeleg og fantastisk hjerteskjerande. Det finst gode bøker som ein gler seg til å lese i, som er gode og interessante. Og så finst det bøker ein ikkje kan leggje frå seg om ein hadde ynskt. Denne boka høyrer til den siste kategorien.

Boka handler om Jess, ei ung jente som rømmer frå ein valdeleg kjærast og tek seg inn i eit forlatt hus. Der finn ho brev frå Dan Rosinski, til ei kvinne som heiter Stella. Dei var kjæraster under andre verdskrig. Ho finn og eit nytt brev frå Dan, der han fortel at han er døyande. Og Jess bestemmer seg for at ho må finne Stella før det er for seint.

Boka er så perfekt. Eg lo og gråt, og eg smilte i massevis. Humoren og optimismen er gjennomgåande i heile boka, og han smittar. Eg har vel kanskje sendt eit par for lange, klissete meldingar til min eigen kjærast i løpet av dei timane (!) det tok meg å lese ut denne boka. For som sagt: eg kunne ikkje ha lagt den frå meg om eg hadde ynskt.

Forlag: Apropos
Utgivelsesår: 2015

Sitat

«Ran og rullator» av Catharina Ingelman-Sundberg

Boka er eit leseeksemplar frå Boklageret

Ran og rullator

Eg likte den første boka i serien om Pensjonistligaen. Og denne, den er betre! Humor tatt til eit nytt nivå. Pensjonistane er klare med neste kupp, og kjøper seg eit gammalt herskapshus utanfor Stockholm. Og så viser det seg at deira nærmaste naboar er medlem av ein skummel MC-gjeng. Men kven er eigentleg dei kriminelle mastermindane av motorsykkelbøllene og eit sett med gamle pensjonistar?

Igjen klarer dei å rote seg opp i litt av klart, og med alderen er jo denne forvirringa. I tillegg blir det litt romanse og krangel innad i gjengen, og ein vert endå meir stressa. For no kan det verke som om dei er ille ute, desse elskelige gamle kriminelle. Men ja, herregud. Svensk humor er aces. Så igjen anbefaler eg å lese bøker om pensjonerte svenskar ute på tur for å lage sprell!

Forlag: Silke
Utgivelsesår: 2015

Fleire bøker av Catharina Ingelman-Sundberg finn du HER.

Sitat

«Svindel og multelikør» av Catharina Ingelman-Sundberg

Svindel og multelikør

Bare coveret til denne boka er jo nok til å ville lese den! Du ser kanskje at Liv Gade har kalt den årets morsomste bok? Og gud fader, så er eg einig. Plottet i seg sjølv var berre komisk og fantastisk. Fem pensjonerte korsongarar oppdagar at sjukeheimen dei bur på driv med nedskjeringar i budsjettet, og både maten og kaffien vert dårlegare. Dette er uakseptabelt for Märtha, gjengens leiar. Dei planlegg ei flukt og eit ran. Boka er så godt skriven at ein eigentleg ikkje bryr seg om dei får det til eller ikkje, dét er god underhaldning. Dessutan veit vi jo at gamle menneske på 80 år ofte er litt glømske, og desse fem er ingen unntak.

Eg kosa meg så ekstremt med denne boka. Det er så rett på sak, så frekt! At eg verkeleg har fått ei greie for alle dei svenske bøkene om eksentriske pensjonistar, kan ein godt seie! Om den er verdt å lese? Absolutt!

Forlag: Silke
Utgivelsesår: 2014

Fleire bøker av Catharina Ingelman-Sundberg finn du HER.