Sitat

«Så lenge det er stjerner på himmelen» av Kristin Harmel

Boka er sponsa av Cappelen Damm

Så lenge det er stjerner på himmelen

Forbered deg: du må vere klar til å gråte når du les denne boka. Den er så nydeleg og strålande, at du (i alle fall eg) treng emosjonelle pauser for å fordøye alt saman. Om du krysser Jodi Picoults Historiefortelleren med ei kva som helst slags Sarah Jio-bok, og der har du denne boka. Og om det ikkje høyrast fristande ut, veit eg ikkje kva som gjer.

Boka handler om Hope. Hope har vekst opp på austkysten i USA, og utan at ho heilt skjøner korleis, har ho endt opp som ei skilt kvinne som driv familiens bakeri. Mora er daud av kreft, bestefaren er daud, dattera hater henne (ho er tenåring, så klart) og bestemora har demens. Som om det ikkje var nok, er eksmannen en drittsekk og bakeriet er på randen er konkurs. Det siste Hope treng er at bestemora ber henne dra til Paris for å finne døde familiemedlem. Men det skjer, og etter mykje overtaling reiser Hope. Og det er ikkje berre éin familiehemmelegheit ho oppdager, det går berre djupare og djupare og Hope oppdager at ho ikkje kjenner historia til bestemora i det heile tatt.

Oppsummeringa mi er ganske enkelt: Du vil gå glipp av ei STOR leseoppleving om du lar vere å lese denne boka.

Forlag: Cappelen Damm
Utgivelsesår: 2014

Fleire bøker av Kristin Harmel finn du HER.

Sitat

«Eplehagen» av Marianne Storberg

Eplehagen

Det første ordet eg vil bruke om denne boka er kvalitet. Det er ei godt komponert bok med eit høgt detaljnivå, mykje innbakt fakta og godt språk. Vi veit jo mykje  om 1814 (grunnlov, unioner og sånt), men denne boka tar for seg dei små historiene i historia.

Boka handler om Maren. Maren blir enke i ein alder av 25, og for å kome seg unna Christiania søker ho på ein post som guvernante hos presten Johannes Høegh i Asker. Men Maren oppdager snart nok at det meste ikkje er slik det ser ut ved fyrste augnekast. For kvar er eigentleg prestekona? Og kvifor er presten så uvenleg mot enkelte av dei fattige i bygda? For fyrste gong i sitt liv opplever Maren lidenskap, og verkeleg sorg.

Eg trur dette er ei bok som kan treffe mange, både unge og gamle. Eg trur eg helst ville anbefalt den for kvinner, det er vel kanskje ein typisk dameroman (sjølv om man kanskje ikkje skal sei sånt?). Men uansett er den veldig spanande, og historia drar deg inn.

Forlag: Aschehoug
Utgivelsesår: 2016

Sitat

«Bryllupsgaven» av Marlen Suyapa Bodden

Boka er sponsa av Cappelen Damm

Bryllupsgaven

Eg har lest veldig få historiske romaner om 1800-talets Amerika, men eg innser at eg verkeleg burde lese fleire. Tittelen her er for min del litt forvirrande, då det faktum at ho vert gitt i bryllupsgave til halvsøstera si ikkje er poenget i boka i det heile (eigentleg vert ho berre med på kjøpet), og skjer ikkje før midt ut i boka.

Boka er fortalt av to sterke kvinner, som parallelt går gjennom sitt personlege helvete: ei slavekvinne ved navn Sarah, og hennar frue, Theodora Allen. Begge fortel om sine oppvekster, og livet på Allenplantasjen. Theodora mistrivst som husfrua til Cornelius, og Sarah bruker dagane på å drøyme om å rømme frå plantasjen. Men lite går som planlagt for nokon av kvinnene. Det er dødsfall, kjærleik, og ikkje minst skuffelsar og sorg. Det er verdt å merke seg at boka er fortalt i fortid, og det er veldig tydeleg at lesaren er mottakaren av personlege historier dei sjølve fortel. Men som man kan med alle historier, er ikkje forteljaren påliteleg. På dei to siste sidene vart eg helt satt ut, og følte meg nesten dum som ikkje hadde sett samanhengen før no.

Om du likar dei moderne sørstatsromanane i Lynne Bryant-stil, burde du òg prøve deg på den meir historiske typen.

Forlag: Cappelen Damm
Utgivelsesår: 2014

Sitat

«Glassarven» av Marci Alborghetti

Glassarven

Ei nydeleg historie om familie og våre kompliserte kjensler for kvart familiemedlem. Ein er jo glad i dei, men gud så lyst ein kan ha til å klabbe til dei innimellom og. Denne boka viser denne fine balansen, i løpet av en desembermånad. Ikkje la deg lure av vaskelappen og kva den fortel om handlinga. Dette er handlinga:

Under andre verdskrig møter vi Anna i Italia, som driv ein jødisk barneheim. Når ho skjøner at ho kanskje ikkje vil overleve krigen, sender ho det kjæraste ho eig til kusina Filomena, som emigrerer til USA. Dette er glassarven: juleornament i glass i tolv deler. Filomena deler ut desse kvar for seg til familiemedlem og vener i løpet av dei neste 60 åra. Så plutseleg sit ho gamal og litt bitter, døtrene hennar har ikkje lenger kontakt og alt er litt ødelagt og feil. Ho treng meir pleie, men nektar å flytte frå kjøkkenet sitt til ein eldreheim. Men så går ho med på det, på eitt vilkår: familien skal feire jul i lag i den vesle leiligheita hennar. Og så startar kaoset.

Vi les historia der kvart kapittel blir fortalt av eit nytt familiemedlem. Vi les om usikkerhet, såra kjensler og sakn. Forhold mellom søsken, svigermødre og -døtre, barn og ektefeller. Ei bok full av julemirakler og familiekjærleik.

Forlag: Juritzen
Utgivelseseår: 2011

Sitat

«Morder-Anders og hans venner (samt en og annen uvenn)» av Jonas Jonasson

Morder-Anders

Igjen med desse ekstremt lange titlane, da! Men dei er jo halve moroa? Og skal vi snakke om kor frekt det er av Dagbladet å kalle det ein farseroman? Og sei det er for mykje stillstand mellom slaga? Det er jo ikkje sant i det heile tatt! Det fantastiske med bøkene til Jonasson er jo fortellermåten, som er heilt unik og humoristisk.

Denne boka skil seg litt ut frå dei andre. Den foregår berre i notid, og fortidene blir raskt oppsummert (sjølv om dei, som i det vanlege liv, alltid tar oss att), og Morder-Anders er eigentleg ikkje hovudpersonen. Men like morosam som dei andre? Ja!

Hovudpersonane er resepsjonisten Per Persson (eller Jansson), og den tidlegare sognepresten Johanna Kjellander (som er ateist). Tilfeldigheitane vil ha det til at desse to støter på kvarandre, som i sin tur støter på Johan Andersson, betre kjend som Morder-Anders. Han har tilbrakt så godt som heile sitt 56 årige liv i fengsel, så ein kombinasjon av piller og sprit gjerne leder til mord for hans del. Presten og resepsjonisten bruker Morder-Anders som torpedo, og tener store penger på det. Men så vert morderen interessert i prestens bibelvers (som ho sleng ut i hytt og vær), og plutselig blir han kristen. Og så må dei endre businessen lite grann.

Hysterisk morsom, humoristisk skrive og engasjerande til siste side! (Og nei, det er ikkje for langt mellom slaga! Kor mange mord og drap kan ein eigentleg kreve av ein rehabilitert og kristen morder?)

Forlag: Vigmostad & Bjørke
Utgivelsesår: 2015

Fleire bøker av Jonas Jonasson finn du HER.

Sitat

«Leve kongen!» av Fay Weldon

Leve kongen

Dette er den andre boka i Fay Weldons trilogi, Kjærlighet og arv. Først av alt, IKKJE les bak på! Ikkje på nokon av bøkene. Det er kun spoilers, og det som står bakpå denne er rett og slett ikkje sant.

Denne boka er ganske annleis enn den fyrste. Vi får ikkje lenger oppgitt handlinga frå minutt til minutt, men susar gjennom eit halvt år fort som fy. Vi får heller ikkje tilbringe tid med tenarane til familien Dilberne. Vi møter derimot eit ny karakter, Adela.

Adela er dottera til grevens veslebror, og vert foreldrelaus etter ein stor brann. Ho hamnar midlertidig hos biskopen av Bath og Wells, og familien Dilberne har ingen hast med å hente ho. Dei er altfor opptekne av den foreståande kroninga av kongen og dronninga, gode vener av familien. Som vanleg kan ein rekne med at Rosina finn på faenskap, men Adela, som tidlegare prestedotter, finn og på sprell medan ho ventar på at ein skal finne ut kva som skal skje med henne.

Forlag: Juritzen
Utgivelsesår: 2013

Fleire bøker av Fay Weldon finn du HER.

Sitat

«Mere blod» av Jo Nesbø

Mere blod

Først av alt, så ingen blir like forvirra som meg; ja, dette er i ei forstand ein oppfølger til Blod på snø. I tidslinje, i alle fall. Hovudkarakteren er derimot ikkje den same, sjølv om han kjem frå same miljø. Det tok meg halve boka å oppdage det, men betre seint enn aldri.

Boka handla om Jon (kalla Ulf) som stikk av frå narkobaronen Fiskeren i Oslo. Vi er fortsatt på syttitalet, men no tar vi ein tur nordover, til Kåsund, der lestædianarar og samar bur side om side. Ulf får låne ei jakthytte av Lea, og blir god ven med sonen Knut. I løpet av den korte tida han er der, opplever Ulf å både bli invitert inn overalt og fryst ut på dei same stadene. Og han veit at det ikkje vil vere lenge til Fiskeren sender nokon for å drepe han. Og kanskje hadde det berre vore like greitt? Ho døydde jo og…

Desse bøkene er så langt dei einaste bekjentskapa eg har gjort med Jo Nesbø (I know, right?), men eg liker dei. Dei er tynne, enkle, lettleste, og sjølv om eg ikkje akkurat ville kalle denne boka direkte krim, synest eg den er god. Språket er munnleg og godt, og vips, er boka slutt.

Forlag: Aschehoug
Utgivelsesår: 2015

Fleire bøker av Jo Nesbø finn du HER.

Sitat

«Ikke bare appelsiner» av Jeanette Winterson

Ikke bare appelsiner

Det mest sjokkerande med denne boka er så klart at den er basert på forfatterens eige liv. Eg blei litt sånn «what the fuck» når eg oppdaga det på slutten. For boka var heilt sjuk.

Boka handler om Jeanette. Jeanette veks opp i ein veldig religiøs familie, i eit veldig religiøst samfunn. Mora har faktisk adoptert Jeanette, for å unngå unnfangelse. For etter ein jomfrufødsel, er adopsjon nest best. Det er faktisk så ekstremt at Jeanette er døv i tre månader, og mora og kyrkja berre trur ho er inne i ein salig tilstand. Også på skulen vert det tydeleg at Jeanette er frå eit annleis miljø. Og betre blir det ikkje når ho forelsker seg i ei jente.

Det kan høyrast ut som ein dramatisk roman, men heile boka var eigentleg berre epos. Det er mykje allusjonar, spesielt til Bibelen og «Alice i Eventyrland». Det dukker også opp eit par avsnitt som berre er tankar, metaforar, eventyr, og antalet av desse stig utover i boka. Men ja, boka var uansett heilt fantastisk. At Winterson er ein fantastisk forteljar, er det ingen tvil om.

Forlag: Bazar
Utgivelsesår: 2006 (1985)

Fleire bøker av Jeanette Winterson finn du HER.

Sitat

«Jordmoren fra Venezia» av Roberta Rich

Jordmoren fra Venezia

Historie er alltid kjekt, spesielt i form av skjønnlitteratur. I denne boka fylgjer vi jøden Hannah Levi i 1600-talets Venezia. Ho vert vekt midt på natta av ein kristen mann som treng hjelp: kona hans har lege to døgn i barsel, og er dauden nær. Sjølv om det er ulovleg for ei jødisk jordmor som Hannah å hjelpe kristne, klarer ho ikkje å la vere. Ho treng pengane for å redde mannen sin Isaac, som er vorte teken som slave på Malta. Men så går alt gale, og Hannah må sjølv kjempe for å overleve.

Boka er fantastisk fengslande, eventyrleg og herlig! Den er full av morosame replikkar, artige karakterar og skremande hendingar. Også den historiske delen om forholdet mellom jødar og kristne er interessant. Ei fantastisk flott bok! Gler meg til å lese oppfølgjaren, Jordmoren i haremet.

Forlag: Juritzen
Utgivelsesår: 2012

Fleire bøker av Roberta Rich finn du HER.