Psykiske lidingar

Sitat

«Arven» av Katherine Webb

Arven

Eg er superfan av Katherine Webb, så eg vart skuffa når eg starta på denne boka. Det tok meg 200 sider å kome godt i gang og bli fenga. Til gjengjeld skal det seiast at når historia fyrst hadde kome skikkelig i gang, var den kjempespanande og ikkje minst original. Eg vart overraska for kvart kapittel, og det tok heile boka å avsløre alt.

Boka handlar om Erica og hennar familie. Ho og syster si, Beth, reiser ut på familiegodset for å rydde opp i boet etter den nyleg avdøydde bestemora, Meredith. Det er mange vonde minner på godset, for då dei var barn forsvant fetteren på mystisk vis. På loftet finn Erica mange mystiske brev og gjenstandar frå oldemora Caroline, og i hagen finn ho barndomsvennen Dinny. Parallelt følgjer vi Caroline som ung.

Denne boka tar for seg mange tema (bare sjå på antall tags!), så her er noko for alle, altså. Likar du veksling mellom fortid og notid, å lese om engelske gods, amerikansk nybygging, urfolk, taterar, psykiske lidingar eller berre spanande bøker generelt, så vil du nok like denne. Så lenge du har tolmod til å kome deg gjennom den fyrste halvdelen.

Forlag: Gyldendal Norsk Forlag
Utgivelsesår: 2011

Fleire bøker av Katherine Webb finn du HER.

«Avslørt» av Renée Knight

2 kommentarar

Boka er sponsa av Cappelen Damm

Avslørt

Dette var ei av fjorårets mest omsnakka thrillarar, og det herska stor ueinigheit om boka var ein genistrek eller kjedelig og lite truverdig. Min dom? Fantastisk. Eg trudde maaaange ganger underveis at eg hadde skjøna samanhengen, men ikkje éin gong fikk eg rett. (Og det er ganske sjeldan!) Karakterane er ekstremt ærlege og truverdige, og dette gjer dei lette å kjenne seg att og leve seg inn i.

Hovudkarakteren er Catherine, sjølv om jeg-fortelleren er ein mann ved namn Stephen Brigstocke. Catherine får panikk når ho oppdagar at boka ho les i handlar om henne sjølv, og ei frykteleg hending fra tjue år tilbake, som ho aldri har fortalt nokon om. Den einaste som kunne vite noko, er død. Catherine skjønar at ho er avslørt, og ser livet sitt falle frå kvarandre, bit for bit.

Eg satt om kvelden og måtte presse meg til å lese vidare. Ikkje fordi den var kjedeleg, men fordi eg ikkje orka tanken på vente til i morgon med neste kapittel, sjølv om eg var usigeleg trøytt. Og det er vel eit kvalitetsteikn?

Forlag: Cappelen Damm
Utgivelsesår: 2015

Sitat

«Hold pusten så lenge du kan» av Maria Sand

2 kommentarar

Hold pusten så lenge du kan

«Hold pusten så lenge du kan»? Ja, det kan du seie! Denne boka tok pusten ifrå meg fleire gonger. Greit at det er ein debutroman frå i fjor, men kvifor er ikkje denne boka snakka meir om? Den tar jo for seg eit så viktig tema!

Gjennom delar kalla Før, Etter, Så og Nå møter vi Alva. Alva har eit tøft liv. Som åtteåring vert ho mobba, bestevenninna, Kjersti, døyr og foreldra hennar går frå kvarandre. Som tenåring er ikkje livet mykje betre, sjølv om det er veldig annleis. Alva slit med sunne forhold, både til seg sjølv, andre menneske og haldningar. I tillegg lev ho med skuldkjensla over at det kanskje var bitte litt hennar feil at Kjersti døydde.

Språket er så godt, det dirrar! Og måten Sand har brukt pronomena på er utruleg perspektivskapande. Som barn er Alva «jeg», som tenåring opplever ho seg sjølv utanfrå og er «du». Som ung vaksen er ho «hun» og som vaksen er ho seg sjølv att. For ei effekt! Tonen i boka er heilt unik. Sår, fin, vond, og ikkje minst presis. Den MÅ bare lesast.

Forlag: Oktober
Utgivelsesår: 2015

Sitat

«Det synger i gresset» av Doris Lessing

Det synger i gresset

For ein roman! Lessing tvingar deg til å tenke for kvar setning du les, og dreg deg inn i eit heilt spesiell univers og inn i ein heilt annan type protagonist enn ein er vant til å lese om.

Vi befinn oss i Sør-Rhodesia (Zimbabwe) på midten av 1950-talet, og rasismen og apartheidismen er stor. Dei svarte er som dyr å rekne, dei kvite er rike, men her veks det fram ein ny type kvit: fattig kvit. Eller white trash, som vi ville sagt. Her møter vi byjenta Mary, som motvillig har gifta seg med farmaren Dick. Mary hatar livet på gården, og byrjar å hate Dick. Betre blir det ikkje når ho blir tvunga til å ansette ein svart mann ho ein gong piska i ansiktet. Mary startar etter kvart å bli alvorleg psykisk sjuk, og Dick fysisk sjuk. Det er rett og slett eit heilt jævleg liv dei har, fylt med hat, rasisme, sjukdom og einsemd.

Det er så utruleg spesielt og unikt å lese ei bok med dette perspektivet, og alle som er interessert i Afrika, menneskehistorie eller som likar Sylvia Plath, bør lese denne boka. Ein kort og som sagt, unik, roman.

Forlag: Gyldendal Norsk Forlag
Utgivelsesår: 2014 (1951)

Sitat

«Utroskap» av Paulo Coelho

Éin kommentar

Utroskap

For ei fantastisk bok!! At Coelho har solgt godt over 175 millionar eksemplar av bøkene sine er jaggu lett å forstå. Han har jo ein skrivestil av dei sjeldne, som dreg lesaren vidare, er personleg og ikkje minst full av historie og livskunnskap.

Utroskap handlar om sveitsiske Linda. Ho har ein godt betalt jobb ho elskar, ein mann ho elskar og to barn ho elskar. Likevel fell Linda inn i ein depresjon, og som dei fleste med depresjon, veit ho at ho er det, men klarer ikkje redde seg sjølv. Ho er sta og nektar å oppsøke hjelp, og vil finne lidskapen i livet sitt att på andre måtar. Så når ho møter att ein ekskjærast, grip ho sjansen. Ikkje anar ho kor langt det vil gå, eller korleis hennar eller andres liv vil bli påverka.

Det er ein enorm innsikt i boka om eksistenstiell angst og depresjon. Det er ei slags moderne Madame Bovary-type bok (du veit, er utro fordi en kjedar seg), og den er ekstremt aktuell. Altfor mange i samfunnet vårt slit med depresjon sjølv om ein tilsynelatande har eit fantastisk liv. Det er ei VIKTIG bok. Den er ikkje så lang heller, korte avsnitt og velskriven, så du har absolutt ingen unnskyldning for å ikkje lese henne.

Forlag: Bazar
Utgivelsesår: 2014

Fleire bøker av Paulo Coelho finn du HER.

Sitat

«Kjære» av Linnéa Myhre

Kjære

Linnéa Myhre er kanskje ein av dei skribentane idag ein kan identifisere seg med. Ikkje at eg har hatt eteforstyrringar, men kjensla av at andre stirer, sosial angst og andre ubehagelige opplevingar i dagliglivet.

I denne boka, som har den perfekte tittel til innhaldet, er det brev Myhre skriv til familie, venner, redaktører og andre som har gjort henne glad eller forbanna. Nokre av breva er jo nesten public shaming, men med Myhre sin sarkasme, sjølvironi og mørke humor vert det berre ei fryd å lese.

Om du ikkje er i stand til å takle sanninga om det sjuke kropps- og prestasjonspresset dagens jenter (og gutar) opplev i dag, vil du nok ikkje gidde å lese boka. Er du derimot oppegåande og forståelsesfull, så er dette ei veldig fin bok det er verdt å lese. (Og så gleder vi oss til den tredje!)

Forlag: Tiden
Utgivelsesår: 2015

Fleire bøker av Linnéa Myhre finn du HER.

Sitat

«Alt som teller» av Ingrid Ovedie Volden

Éin kommentar

Alt som teller

For ei lita perle! Det er ikkje ofte eg les ungdomsromanar lengre, men denne verka interessant. Den handler om Petra. Petra er 12 år og går i sjuande. Ho elskar partal, og hater oddetal – verst av alt er primtall. Heilt til ho oppdagar pi. Tanken på eit tal som aldri slutter, gjer henne kvalm og ho kaster opp. Fordi ho kaster opp, vert ho sendt til PPT, som kan fortelje henne at ho lir av tvangstankar. Litt og litt må Petra utfordre seg sjølv, og slik møter ho Thomas.

Boka er kjempefin. Den skildrar utruleg godt korleis det er å føle seg litt annleis utanfor, samstundes som ein veit kven ein er – og likar denne personen. Den handler om venskap, og familie. Og så litt om matematikk, då. Og grukar. (Veit du ikkje kva ein gruk er? Les boka.)

Forlag: Aschehoug
Utgivelsesår: 2016

Fleire bøker av Ingrid Ovedie Volden finn du HER.

Sitat

«Den du ikke ser» av Jonas Moström

Boka er eit leseeksemplar fra Boklageret

Den du ikke ser

Denne boka har solgt som hakka møkk på jobb før påske, så når vi fikk tilsendt leseeksemplar tok eg den sjølvsagt med på min eigen påskeferie. Påskekrim er eigentleg ikkje ein tradisjon eg følger slavisk – dette var den einaste krimromanen eg tok med. Og eigentleg er det like greitt. Krim er ikkje det eg les mest av (eg forstår ikkje dei som berre les krim, det blir jo veeeeldig mykje av det same – eller?).

Uansett, boka er den fyrste i ein komande serie om psykiater Nathalie Svensson. Boka går berre over eit par dagar, men med mange ulike synsvinklar og eit par tilbakeblikk frå ti år tilbake. Ei vårnatt i Stockholm ser Nathalie elskeren sin bli skoten og drept i ei fontene – på akkurat same vis forloveden vart drepen ti år tidlegare. Ho ynskjer at det ikkje skal vere ein samanheng mellom drapa, men tvilen kjem snikande når ho oppdagar at ho har ein stalker som ikkje vil late henne vere i fred.

Kapitla var veldig korte, så lesninga gjekk ganske radig unna. Sjølve plottet var nok ikkje heilt det store, eg har lest verre og meir dramatiske historier i det mange krimentusiastar vil kalle «typiske dameromanar». Vel… Språket var jo godt, så eg kjem nok til å lese den neste boka òg, men då må nok historia ta seg opp om eg skal gidde å lese den tredje. Det er ikkje noko blodig og grusom bok, så den passer godt for det folk i Hva leser du akkurat nå? ville kalt «sarte sjeler».

Forlag: Goliat forlag
Utgivelsesår: 2016

Sitat

«Til Vestisen» av Tor Even Svanes

Éin kommentar

Boka er eit leseeksemplar frå Boklageret

Til vestisen

Bakpå står det blant anna at romanen «dirrer på hver side; konsekvent i stil og utførelse, rystende og kompromissløs på innholdssiden.» Og eg kan ikkje anna enn å seie meg einig. Korleis Svanes faktisk får sidene til å vibrere av spenning, er heilt over mi forstand. Det er noko så ekstremt spent over heile teksten, og måten han er komponert på.

Romanen handlar om Mari Risa. Mari er nettopp sertifisert selfangstinspektør, eller inspektrise. Men hennar fyrste tur vert ikkje som ho ventar. Og om ein les starten av boka, forklaras det meste slik: ingen kunne forutsett det som skulle skje, med mindre ein hadde fordommar og trudde det verste om folk.

Denne boka overrasker på kvar side. Ingenting kan forutsjåast eller takast for gitt. Du vil sitte og gispe saman med hovudpersonen og kjenne noko på huda di gjere deg panisk. Det er eit lite mesterverk.

Forlag: Cappelen Damm
Utgivelsesår: 2016

Sitat

«Det blå rommet» av Susan Henderson

Éin kommentar

Det blå rommet

Tillie er sju år. Faren arbeider i forsvaret, og mora heimeverande. Eigentleg veldig heimeverande, for ho har malt døra igjen, med eit uhell. Det er kanskje denne hendinga som skildrer mora best. Når familien på fire (det er og ein bror med i biletet), oppdager Tillie at mora ikkje er i det nye huset, og ingen vil fortelle henne kvar ho er. Tillie byrjar å leite etter mora, og oppdagar eit rom i kjellaren, der eit merkeleg, blått lys siv ut mellom dørkarmane.

Historia er fortalt frå Tillie sitt synspunkt, og er sår og fin. Sjølv om den kanskje er litt urealistisk, er historia så fin at det eigentleg ikkje gjer noko. Eg vil anbefale den til absolutt alle.

Forlag: Juritzen
Utgivelsesår: 2013

Sitat

«Svart belte» av Marianne Clementine Håheim

Éin kommentar

Boka er sponsa av Oktober forlag

Svart belte

Hjartet mitt blør i skrivande stund. Denne boka vart slukt på ein liten time, og det var ikkje snakk om å leggje ho ned. Boka er skriven av ei veninne av ei veninne, og er sjølvbiografisk. Dette er Marianne.

Marianne er 13 år gamal når no utviklar anoreksi. Ho er ikkje lei seg eller manglar noko – ho føler rett og slett at ho er for mykje. Og om ho kunne skjert vekk alt, sett vekk frå skjelettet, ville livet vore perfekt. 15 år gamal strevar ho fortsatt med å skape den kroppen ho sjølv ynskjer å ha. 15 år gamal blir ho òg lagt inn på psykiatrisk avdeling i Bergen. Etter noko som verka som ei evighet, er ho endeleg frisk nok til å reise heim. Frisk? tenker Marianne. For det er ikkje slik, ho var jo aldri sjuk.

Eg kunne skrytt i det uendelege av denne boka, men eg kan avslutte med å seie at dette er boka for deg som vanlegvis ikkje likar å lese. Den er lettlest, med korte avsnitt i staden for kapittel, og heilt, totalt, absolutt nydeleg. Og ja, så er den jo på nynorsk!

Forlag: Oktober
Utgivelsesår: 2015

Sitat

«Hvor ble du av, Bernadette» av Maria Semple

Kommenter innlegget

Bernadette

Fin, fin, fiiiin bok. Den tar for seg så ekstremt mykje som går på det å ikkje passe inn, vere litt sær og utestengt – men som vaksen. Boka er fortalt av dottera til Bernadette, Bee, og boka er ikkje skrive som ei vanleg bok. Boka du held i henda er satt saman av Bee, og er ein god miks av epostar, dagboksnuttar, artiklar, blogginnlegg og handskrivne lappar frå mange ulike menneske. Gjennom desse får vi ta del i livet og meiningane til ulike menneske. Bernadette er eit artitekturisk geni og slit med diverse psykiske problem, Bee er eit geni, og faren jobbar for Microsoft, og hyperintelligent. Han er og ein dust.

Det vert planlagt ein intervention for Bernadette, men ho forsvinn på mystisk vis. Ingen veit kvar ho er blitt av. Eigentleg kan eg ikkje fortelle så mykje meir utan å spoile heile boka, men den er knallgod. Lettlest, enkelt å ta pauser og lese i små doser, morsom som få, og karakterane kjem mykje betre fram enn ein skulle tru. Enkelt og greit ei kjempebra bok.

Forlag: Bastion forlag
Utgivelsesår: 2014

Sitat

«Glassklokken» av Sylvia Plath

Kommenter innlegget

Bok sponsa av BOKeksperten.no

glassklokken

Så, først og fremst, wow. Utan tvil ei av dei beste bøkene eg har lest. Handlinga var kanskje ikkje så kjemperask eller spanande, men det var så mange detaljar! Det var kjensler, tankar, avsporingar. Og original hending. Boka handla om Esther, ei middelklassejente på sekstitalet i USA som blir deprimert og psykisk sjuk etter kvart. Det var såpass levande at eg sjølv følte meg halvgal igjennom boka.

Esther er ei jente med bein i nasa, ho bryr seg fint lite om ho tråkker på folk sine kjensler. Ho har sett babylik, mista faren, synest guten ho teknisk sett er forlova med (som har fått tuberkulose) er kjempeekkel og vil ikkje ha noko med han å gjere lengre. Ho prøver fleire gonger å ta sjølvmord, og endar opp på asyl. Boka har ganske open slutt, ein får aldri heilt vite om ho kjem ut eller ikkje.

Det som gjorde at boka skilde seg ut for min del var at Esther tenkte på så mykje rart. I hytt og pine, tilfeldige situasjonar. Resonnementa hennar gav på ein måte ikkje heilt meining, eller i det heile tatt, men i hennar hovud fungerte det. Slik er det vel å vere gal, kanskje?

Eg er utruleg glad for at eg fekk akkurat denne boka i posten. Så ja, les den. SÅ verdt det.

Forlag: Gyldendal Norsk Forlag
Utgivelsesår: 2014 (1963)

Sitat

«Evig søndag» av Linnéa Myhre

2 kommentarar

Boka er sponsa av BOKeksperten.no

Evig søndag

Gud så lenge eg hadde hatt lyst å lese denne boka då eg fekk den i posten!

Ei så ærleg bok skal ein leite lenger. På same måte som bloggen til Linnéa, Alt du vet er feil, er den tvers igjennom ekte. Ein får eit så realistisk innblikk på livet til ei jente med mange problem og tankar i livet. Ein følgjer henne frå då ho først møter psykiateren sin og ein ser korleis ho betrar seg igjennom boka. Eg leste den ut på eit par timar. Det er verkeleg ei vakker og unik bok, og ein kan ikkje noko anna enn å få sympati med Linnéa.

Linnéa har ein utrulig flott humor, og ein sjølvironi utan like. Boka er veldig morsom og har med artige detaljar. Blant anna åt Linnéa basically bare lomper eine året boka foregår. Det er mykje varme med i boka, spesielt mellom Linnéa og mora. Boka anbefalast på det sterkaste.

Forlag: Tiden
Utgivelsesår: 2013

Fleire bøker av Linnéa Myhre finn du HER.