Europa

Sitat

«Ingrid Winters makeløse mismot» av Janne S. Drangsholt

Ingrid Winters makeløse mismot

Denne boka er blitt hausa opp til å vere ei hysterisk morosam bok, og hylla av blant andre Henriette Steenstrup. Og for å vere ærleg: det er den mest oppskrytte boka frå 2015. Verkeleg. Kanskje den ikkje traff helt fordi eg ikkje er ei førti år gamal dame med små barn og fæle kolleger og hussalg. Men sjølv om eg hadde vore det, hadde eg nok likevel ikkje funne den hysterisk. Maksimalt ville eg kalla den underhaldande. Alt eg satt igjen med var eigentleg irritasjon over hovedkarakterens dumskap.

Boka handlar om Ingrid. Ho jobbar på på Universitetet i Stavanger, demotert og med drittsekkar av kollegar og studentar som ikkje likar henne. Ekteskapet hennar er ganske daudt, og blir ikkje betre når ho byr på eit hus dei ikkje kan ha råd til og reiser til Russland midt i flytteprosessen.

Ingrid manglar (i følge meg) sosiale antenner, og lev alt for mykje i ein fantasiverden for seg sjølv. Ironisk nok var det desse bitane som var det beste med boka. I tillegg er Ingrid ein ganske upåliteleg forteljar som ikkje klarer å oppføre seg som ein vaksen. Eg forstår at denne boka liksom skal ta for seg kvardagsproblem med humor, men det fungerer ikkje. Så for å oppsummere: oppskrytt til dei grader, frustrerande karakterer, skivebom. Absolutt ikkje ei bok du treng å lese. Du er herved advart.

Forlag: Tiden
Utgivelsesår: 2015

Sitat

«Bienes død» av Lisa O’Donnell

2 kommentarar

Bienes død

Denne boka vil rive deg opp innanfrå, frå ende til annan. Den vil få deg til å gispe, skrike, stirre vantru mot sidene med eit blankt blikk. For om denne boka ikkje ryster deg, er du laga av stein (og kan berre gå heim først som sist).

Boka handler om to systre: Marnie på 15, og hennar litt yngre syster Nelly. Dei har hatt ein ganske fæl og spesiell barndom. Foreldra er tunge rusmisbrukarar, og kunne ikkje brydd seg mindre om borna sine. På julaftan gravlegg dei foreldra sine i hagen. Nelly veit at Marnie drepte dei, og Marnie veit at Nelly drepte dei. Dei er heilt åleine, og ingen kan vite om det. Boka handler òg om naboen deira, den eldre mannen Lenny. Lenny er homofil, og fordi ein elsker av han var, vel – ung, har han rykte på seg som pedofil i staden. Jentene held seg unna Lenny – det burde jo alle gjere – men Lenny ser at noko ikkje stemmer, og at dei treng hjelp.

Boka er rå. Den er full av sjokkerande element, fine samtaler og vanskelege tankar. Den passar for både vaksne og ungdom, og eg trur at uansett kor gamal du er, vil den treffe deg midt i hjartet.

Forlag: Juritzen
Utgivelsesår: 2014

Sitat

«Irma Dahl – den dedikerte begravelsesagenten» av Kristine S. Henningsen

2 kommentarar

Boka er sponsa av Juritzen forlag

Irma Dahl

Fyrst av alt vil eg berre vite korleis i alle dagar ein kan kome på ideen om å skrive denne boka. Og så vil eg klappe litt. For denne boka er strålande! Den er velskriven, banebrytande og latterleg morosam. Eg storkosa meg gjennom heile leseprossessen, og det vart eit par seine netter; eg ville ikkje legge boka ned.

Vi møter Irma Dahl. Irma tok (uheldigvis) livet av ein pasient som sjukepleiar, og etter ho vart permittert har ho tatt vakter på Kirkens SOS. Men irritasjonen stig når ho aldri møter nokon på telefonlinja som faktisk vil ta livet sitt. Og kva er då vitsen?? Så ho får seg jobb i eit gravferdsbyrå, og elskar det umiddelbart. Ho strekk seg den ekstra mila for alle (nesten) avdøydde, og er ressurssterk til fingerspissane. Irma har eit annleis forhold til døden enn dei fleste, og dette, i kombinasjon med litt brukne sosiale antenner, skaper ganske mange utrulege situasjonar.

Boka er tragisk, og morosam. Døden er jo noko ein ikkje skal spøke med – men ein skal ikkje snakke om han på ein kvardagsleg måte heller. Henningsen bryt ned eitt og eitt tabu, og resultatet er fantastisk. Ho har kanskje satt lista for moderne tragikomikk. For ver så snill, la det kome meir.

Forlag: Juritzen
Utgivelsesår: 2016

Sitat

«Menneskefluene» av Hans Olav Lahlum

Menneskefluene

Dette er den første boka om K2 og Patricia, og pokker for ein start. En tidlegare statsråd og mostandshelt, Harald Olesen, vert skoten og drept i si eiga leilighet. Innelåst. Det er ingen spor etter verken morder eller mordvåpen. Men morderen må ha vore nokon andre som bur i oppgangen. Han får, på underleg vis, kontakt med Patricia, som viser seg å vere til uvurderleg hjelp i saka. Men så vert ein av naboane funne skoten i leiligheta si. Vidare etterforskning viser at sakene kanskje er knytt saman gjennom andre verdskrig og Olesens innblanding i motstandsrørsla.

Det er 10 ekstremt spanande dagar med etterforskning, teoriar og spekulasjonar. Og løysinga er ekstremt slåande og kreativ. Og om du ikkje har lest heile serien, bør du gjere det.

Forlag: Cappelen Damm
Utgivelsesår: 2010

Fleire bøker av Hans Olav Lahlum finn du HER.

Sitat

«En sang fra fortiden» av Katherine Webb

En sang fra fortiden

FOR ei historie! Wow. Når eg las bakpå, tenkte eg at dette kom til å vere ein slags «Lolita»-type bok, men åånei. Denne historia var noko heilt spesielt.

Boka handlar om Mitzy fra Blacknowle, på slutten av 30-talet. Ho er 14 år fyrste gong ho møter kunstnaren Charles Aubrey og familien hans. I løpet av tre sommarferiar kjem dei til landsbyen hennar, og ho forelskar seg i Charles.

I notida møter vi Zach. Zach er ein kunstnar og stor fan av Charles Aubrey. Han reiser til Blacknowle for å finne informasjon om Aubreys liv til boka si. Og til si store overrasking møter han Mitzy, som er på mange av Aubreys maleri. Og Mitzy har mange hemmelegheiter ho ikkje vil at nokon skal oppdage.

Forlag: Gyldendal Norsk Forlag
Utgivelsesår: 2013

Fleire bøker av Katherine Webb finn du HER.

Sitat

«En juledrøm» av Amanda Prowse

Boka er sponsa av Cappelen Damm

En juledrøm

Denne boka er perfekt for alle som har julestemning frå september til februar (som meg). Dette er ikkje ei stor historie. Den går verken over lang tid eller tar for seg store verdsproblem. Det er ei bittelita historie, med nydelege karakterar og eit herleg språk.

Boka handler om Meg. Meg har vekse opp med å verte send att og fram mellom den dysfunksjonelle familien sin og ei rekkje fosterheimar. Megs største ynskje sidan ho var lita har vore å feire jul – på skikkeleg vis. Og i år har ho sjansen. Etter mange tragedier i livet, har ho endeleg ein son som er gamal nok til å forstå konseptet, og gler seg til å feire med han og bonusfamilien sin. Men så må ho på ein jobbtur til New York, og der møter ho Edd. Og ho og Edd fell hodestups for einannan. Meg må ta eit val – skal ho ta sjansen på kjærleiken eller feire jul med sonen?

Det høyrast kanskje litt klisjé eller kjedeleg ut, men boka er kjempefin. Det er mange uventa situasjonar, fine og vonde opplevingar, og samstundes kvardagsleg. Eg trur dei fleste vil bli rørt av denne fine boka.

Forlag: Cappelen Damm
Utgivelsesår: 2015

Sitat

«Alkymisten» av Paulo Coelho

Éin kommentar

Alkymisten

Denne boka er 28 år gamal, men den blir nok aldri utgått. Eg veit nesten ikkje kva tags eg skal bruke på dette innlegget, det er liksom alt for mykje å kunne velje mellom. Handlinga starter hos gjetarguten Santiago som reiser gjennom Andalucía med sauene sine, då han drøymer om ein skatt i Egypt. Etter eit møte med ei spåkone og ein konge, sel han sauene og reiser via Marokko. Reisa tar fleire år, og han møter mange interessant menneske i løpet av turen. Han lærer om verdssjela, tankens kraft og mange andre filosofiske emne.

At boka er kalla ein moderne klassiker, er pokker ikkje rart. Boka er vakker, fargerik, djup og spennande. Og til alles glede: lettlest som få. Så denne bør alle lese, herlig underhaldning.

Forlag: Bazar
Utgivelsesår: 2013 (1988)

Fleire bøker av Paulo Coelho finn du HER.

Sitat

«Få meg på, for faen» av Olaug Nilssen

Éin kommentar

Få meg på for faen

Tommel ned fra meg. Eg har, som dei fleste andre på min alder, sett filmen, og den er jo morosam. Men herregud, så kjempeskuff boka var. Delen om Alma og Artur, som dyttar pikken sin mot låret hennar (og er heile filmen, eigentleg) er berre 1/4 av boka. Og det einaste verdt å lese, sjølv om det berre er eit par scener frå filmen.

Resten av boka er liksom berre Maria, som studerer og arbeider som reinhaldsarbeider i Bergen, og mora til Maria i Førde, som får ei slags feministisk midtlivskrise. Maria skriv eit føredrag i sosiologi om livet sitt som reinhaldsvikar (og som kva som helst univers ville gitt F). Mora hennar, «Kona til Sebjørn» oppdagar at ho ikkje har noko liv, og bestemmer seg for å sitje på røykjerommet til den lokale nepefabrikken (som ho ikkje arbeider for) og stikk av til Oslo for å lenke seg fast på Stortinget. Artig idé, men tjaaaa. Nei, det funker ikkje. Ikkje som ungdomsbok!

Dette skal jo vere ein ungdomsroman, og eg liker gjerne romaner som er skrivne på ein spontan, absurd og kreativ måte – men denne sleit eg med. Den er for innvikla til at ein normal ungdomsskuleelev ville likt den (trur eg), men for barnsleg for ein vaksen. Ei omtale av ei anna av bøkene hennar vert kalla noko nytt og eige, men for min del kom det ikkje naudsynt noko positivt ut av dette «nye og eige» (unnteke temaet ungdomsseksualitet, som absolutt bør belysast meir). Det er få bøker eg ikkje liker, men denne var, vel – unødvendig for min del. Ikkje verdt strevet.

Forlag: Det norske samlaget
Utgivelsesår: 2005

Fleire bøker av Olaug Nilssen finn du HER.

Sitat

«Vinterindianere» av Anne Gjeitanger

Vinterindianerne

Dette er ei tynn lita flis av ein roman, i veldig typisk Oktober-stil. Den er lågmælt, fin, sår, men kva handler den om?? Ein må liksom lese vaskelappen bakpå for å forstå kva ein skal lese. For meg vert det litt feil.

Boka handler om Anne på fem-seks år. Ho forel om barndomen på hytta, og kvardagslivet etterpå. Heile boka er eit svær før. Veslebroren døyr (og det er ikkje spoiler, det blir avslørt heilt i byrjinga). Det er ei veldig fin bok, og ein kan kjenne seg igjen i mykje. Boka er fortalt i retrospekt, men tankegangen og samanhengen er likevel som hos eit barn. Eg kan kjenne igjen mange av mine eigne refleksjonar og logiske, men likevel ulogiske, tanker.

Boka er på knappe 100 sider, så eg burde jo ha lest den på ein time. Men stoffet var sårt og tungt, og det gjorde at eg måtte ha pauser for å fordøye det eg hadde lese. Ei fin, lita bok. Langt i frå nokon framtidig klassiker, men verdt lesinga om du har ein time (eller to) til overs.

Forlag: Oktober
Utgivelsesår: 2015

Sitat

«Steinhimmelen» av Karin Brunk Holmqvist

Leseeksemplar frå Boklageret

Steinhimmelen

Eg er litt lei meg for at eg ikkje likte denne boka spesielt godt. Den var noko eg streva meg gjennom, og det får meg til å ville gråte litt – eg elskar jo Brunk Holmqvist sine bøker??

Men så var heller ikkje dette ei typisk bok for henne å vere. Hoveupersonen var for eksempel 34 år gamal, i motsetning til dei typiske karakterane på nærare 80 år. Erna bur saman med foreldra sine, som jo er nærare 60, men det er ikkje heilt det same. Det er som om ein er på feil side av hovudkarakterane, om de skjøner? Det var heller ikkje nokon spesielle forviklingar i boka. Det var liksom berre Erna (som heilt usannsynleg har eggforma hovud og kun ein hårtjafs på toppen) som har ein sur gubbe av ein far, ei underkua mor og forelskar seg i ein nytilflytta fyr. Det er liksom ikkje meir enn det.

Til vanleg kosar eg jo meg med desse bøkene, men denne vart for platt. Det vart liksom for usannsynleg, og eigentleg litt for dumt inn i mellom. Klart eg humra litt av enkelte spøkar i boka, men om eg ikkje hadde visst kven forfattaren var, hadde eg aldri tippa Brunk Holmqvist – ho er jo vanlegvis så mykje betre?

Forlag: Silke
Utgivelsesår: 2015

Fleire bøker av Karin Brunk Holmqvist finn du HER.

Sitat

«Hele livet på en dag» av Alyson Richman

Boka er sponsa av Cappelen Damm

Hele livet på en dag

Kvar skal eg starte? Skal eg starte med kor viktig og opplysande denne boka er? Eller fortelje om tårene som strømma langs kjakane mine i går då eg las dei siste 100 sidene?

Richman bruker ekte historier i bøkene sine – med fiktive karakterer, vel å merke. Men det er så hjerteskjerande at dette faktisk har hendt menneske for berre 70 år sidan. Boka handler om Lenka og Josef, eit ungt par som finn kvarandre i Praha på 30-talet. Utan at nokon ser det kome, står krigen på døra, og dei vert skilde frå kvarandre. Lenka får beskjed om at Josef døyr i ei skipsulykke, og Lenka blir antatt død i Auschwitz. 60 år seinare møter dei kvarandre att – i sine borneborns bryllaup.

Denne boka handler om alt i mellom desse hendingane. Om jøder, holocaust, sorg, og gleda ved nytt liv. Rett og slett ei utruleg viktig og nydeleg bok.

Forlag: Cappelen Damm
Utgivelsesår: 2013

Fleire bøker av Alyson Richman finn du HER.

Sitat

«Hvis du får dette brevet» av Sarah Blake

Hvis du får dette brevet

Når eg byrja å lese denne boka, synest eg at det gjekk kjempetreigt dei fyrste 50 sidene, synest kapitla var for lange, avsnittinndelinga rar, skjøna ikkje koplinga mellom hovudpersonane og synest mykje var overflødig. Men så plutseleg var eg på side 134, og så 384, og så var plutseleg boka slutt.

Boka handler om Frankie Bard, ei amerikansk ung kvinne som er i London for å sende reportasjar på radio om andre verdskrig. Frankie opplever mykje på si reise i Europa under krigen, og vert aldri den same att. Ho prøver å formidle at jødane vert sende i døden, men sensuren gjer det vanskeleg. I USA sit to andre kvinner, Emma og Iris, og høyrer på sendingane, og vi følgjer dei og opplever at krigen kan ta mykje i frå ein – sjølv om ein er på andre siden av kloden.

Boka vinkler så fantastisk bra kor uvitande USA var om jødeutryddinga (og resten av Europa for den saks skyld), og det er så uvirkeleg å tenkje på – at ingen skjøna kva som foregjekk. Den viser òg kor utruleg viktig posten var som kommunikasjonsmiddel, og kor mykje som kan stoppe opp dersom ein postmester skulle finne på å ta eit brev, lese det, og aldri sende det vidare. Ei ufatteleg viktig og interessant bok – anbefales til alle!

NB! Husk å lese forfattarens notat, takk og fortelling om fortellinga bakerst! Utruleg interessant.

Forlag: Pantagruel
Utgivelsesår: 2012

Sitat

«Lenas dagbok» av Lena Mukhina

Éin kommentar

Lenas dagbok

Dette er noko av det sjukaste du vil lese i heile ditt liv – enkelt og greitt fordi det er sant. Lena Mukhina var ei ekte jente som budde i Leningrad (St. Petersburg) under den grusame beleiringa av byen frå 1941-1944 – ei russisk Anne Frank. Folk svelte i hel i hundretusenar, kannibalisme var ikkje uvanleg, og folk åt snikkarlim for å overleve.

Lena er 16 år når krigen mellom Tyskland og Sovjetunionen bryt ut. I byrjinga handlar boka berre om dagleglivet: gutar, skule, vener. Så fort byen vert beleira, skryt Lena av dei sovjetiske styrkene og seier krigen straks vil vere over. Men etter kvart som flyalarmane går oftare og oftare, og svelten tek til, glir notatene hennar over i korleis ho skal overleve denne krigen. Heilt åleine.

I fororda og etterordet finn du mykje informasjon og fakta om beleiringa, les absolutt fororda før du starter på sjølve dagboka!

Forlag: Bazar
Utgivelsesår: 2014

Sitat

«En ny grevinne» av Fay Weldon

En ny grevinne

Avslutninga av trilogien Kjærlighet og arv er den minst utforutsigbare boka av dei, sjølv om tittelen gir eit stort hint. Og for fyrste gong får vi vere med på dramaet, ikkje berre lese referat! Vi snakkar barnekidnapping, skilsmissetruslar og uaktsomt drap.

Rosina returnerer som rik enke fra Australia, med store planer om å gi ut ei bok om aborigineranes seksualvaner, og Isobel blir spinnvill. Som om ho, Isobel, ikkje hadde nok å tenkje på allereie? Kongen med følge og elskerinne skal kome på jakt, om berre seks månader! Rosina flytter inn saman med Anthony og Diana Robin, søskenparet vi møter i den fyrste boka. Dit flykter også Minnie når ekteskapet hennar leggast i grus.

Eit spørsmål ein kan stille seg er korleis alt dette ville gått om ikkje politibetjenten Andrew Strachan hadde blanda seg bort i absolutt alt? Uansett, dette er desidert den beste av bøkene! Vi er litt saman med tenarane igjen, og tidsperspektivet er meir normalisert, ikkje hypersakte som i den fyrste boka eller hyperraskt som i den andre. Vel verdt å lese!

Forlag: Juritzen
Utgivelsesår: 2014

Fleire bøker av Fay Weldon finn du HER.

Sitat

«Morder-Anders og hans venner (samt en og annen uvenn)» av Jonas Jonasson

Morder-Anders

Igjen med desse ekstremt lange titlane, da! Men dei er jo halve moroa? Og skal vi snakke om kor frekt det er av Dagbladet å kalle det ein farseroman? Og sei det er for mykje stillstand mellom slaga? Det er jo ikkje sant i det heile tatt! Det fantastiske med bøkene til Jonasson er jo fortellermåten, som er heilt unik og humoristisk.

Denne boka skil seg litt ut frå dei andre. Den foregår berre i notid, og fortidene blir raskt oppsummert (sjølv om dei, som i det vanlege liv, alltid tar oss att), og Morder-Anders er eigentleg ikkje hovudpersonen. Men like morosam som dei andre? Ja!

Hovudpersonane er resepsjonisten Per Persson (eller Jansson), og den tidlegare sognepresten Johanna Kjellander (som er ateist). Tilfeldigheitane vil ha det til at desse to støter på kvarandre, som i sin tur støter på Johan Andersson, betre kjend som Morder-Anders. Han har tilbrakt så godt som heile sitt 56 årige liv i fengsel, så ein kombinasjon av piller og sprit gjerne leder til mord for hans del. Presten og resepsjonisten bruker Morder-Anders som torpedo, og tener store penger på det. Men så vert morderen interessert i prestens bibelvers (som ho sleng ut i hytt og vær), og plutselig blir han kristen. Og så må dei endre businessen lite grann.

Hysterisk morsom, humoristisk skrive og engasjerande til siste side! (Og nei, det er ikkje for langt mellom slaga! Kor mange mord og drap kan ein eigentleg kreve av ein rehabilitert og kristen morder?)

Forlag: Vigmostad & Bjørke
Utgivelsesår: 2015

Fleire bøker av Jonas Jonasson finn du HER.

Sitat

«Hundreåringen som klatret ut gjennom vinduet og forsvant» av Jonas Jonasson

Éin kommentar

Hundreåringen

La oss berre snakke litt om den tittelen. Jonassons titlar er jo dei mest ekstreme tilfella, haha! Det er jo litt av sjarmen, då. Allan Karlsson er resten av han.

Allan Karlsson har levd eit langt liv. Faktisk heile 100 år, på dagen. Men han er ikkje interessert i døy på ein gamleheim, så medan personalet og bebuarar arrangerer selskap med bløtkake, snik Allan seg ut av vindauget og stikk av. På Allans reise, lærer vi mykje nytt om han. Han har opplevd mykje i løpet av sine 100 år, og deltatt (og forårsaka) mange av 1900-talets store hendingar. Så å no bli forfulgt av ein motorsykkelbande og politiet, er småtteri – Allan har jo tross alt vore i Nord-Korea og er venn med Winston Churchill.

Det er jo ikkje til å stikke under ein stol at denne boka er hysterisk morsom, og ei bok ein vemodig pløyer igjennom (ein vil jo at den skal vare for alltid). Og berre så det er sagt: alle som synest denne er dårleg, har elendig smak i litteratur og humor. Punktum.

Forlag: Vigmostad & Bjørke
Utgivelsesår: 2010

Fleire bøker av Jonas Jonasson finn du HER.

Sitat

«En himmel av brev» av Alyson Richman

Boka er sponsa av Cappelen Damm

En himmel av brev

Åh, for ei følelsesladd bok! Den tok meg med storm! Språket var så utruleg poetisk, utan at det blei svevande og klissete. Alyson Richman er definitivt ein forfattar eg skal lese meir av etter denne leseopplevinga.

Boka handlar om Elodie og er sett i Italia under andre verdskrig. I opninga av boka møter vi Elodie, no Anna, som går av båten i Portofino. Der møter ho legen Angelo, som redder henne frå nazistane på kaia. Så rykkast vi tilbake i tid, før Tyskland invaderte Italia. Vi får oppleve Elodie sine sterke familieband, vennskapsband, forelsking og kjærleik for musikken, som er bakteppe for heile romanen. Vi møter ei jente som får verda si rive i to og blir med i motstandsrørsla. Vi får òg oppleve Angelo slik han var før hans verd vart knust ti år tidlegare.

Boka er rørande, varm, vakker og så utruleg flott. Den er sterk og vond å lese til tider, spesielt når ein les etterordet til forfattaren og får vite at så utruleg mykje er faktiske hendingar. Eg kan eigentleg anbefale boka til absolutt alle!

Forlag: Cappelen Damm
Utgivelsesår: 2015

Sitat

«Leve kongen!» av Fay Weldon

Leve kongen

Dette er den andre boka i Fay Weldons trilogi, Kjærlighet og arv. Først av alt, IKKJE les bak på! Ikkje på nokon av bøkene. Det er kun spoilers, og det som står bakpå denne er rett og slett ikkje sant.

Denne boka er ganske annleis enn den fyrste. Vi får ikkje lenger oppgitt handlinga frå minutt til minutt, men susar gjennom eit halvt år fort som fy. Vi får heller ikkje tilbringe tid med tenarane til familien Dilberne. Vi møter derimot eit ny karakter, Adela.

Adela er dottera til grevens veslebror, og vert foreldrelaus etter ein stor brann. Ho hamnar midlertidig hos biskopen av Bath og Wells, og familien Dilberne har ingen hast med å hente ho. Dei er altfor opptekne av den foreståande kroninga av kongen og dronninga, gode vener av familien. Som vanleg kan ein rekne med at Rosina finn på faenskap, men Adela, som tidlegare prestedotter, finn og på sprell medan ho ventar på at ein skal finne ut kva som skal skje med henne.

Forlag: Juritzen
Utgivelsesår: 2013

Fleire bøker av Fay Weldon finn du HER.

Sitat

«Høyt henger de og søte er de» av Karin Brunk Holmqvist

Høyt henger de og søte er de

Den femte boka av Karin Brunk Holmqvist, og eg føler at dei fleste omtalene mine av bøkene hennar er ganske så like. Bøkene er jo sånn sett like? Eldre folk i morsomme situasjonar. Men nokon er jo betre enn andre (sjølv om ingen av dei kjem til å slå Potensgiverne uansett), og dette var ikkje av dei dårligare (som Rosa elefanter som mangla ein god slutt).

Denne historia er av mindre storleik enn dei andre. Den handlar rett og slett om to vennepar som har kolonihagar saman i storbyen. Gunnar kjøper blomster til Berta, og ei misforståing gjev han rykte som skjørtejeger. Gunnar blir rasande på hagekolonisten som spreidde ryktet om han, og bestemmer seg for å hevne seg. Og før han veit ordet av det, står politiet på døra.

Brunk Holmqvists bok er som vanleg full av vennskap og varme, og mange sprell.

Forlag: Silke
Utgivelsesår: 2014

Fleire bøker av Karin Brunk Holmqvist finn du HER.

Sitat

«Huset Dilberne» av Fay Weldon

Huset Dilberne

Om du likar serier som Downton Abbey, Mr. Selfridge, Herskap og tjenere (som før øvrig er skriven av same kvinnemenneske), så vil du like denne boka. Og resten av trilogien, for øvrig. Boka er skrive ganske filmatisk, med ganske korte kapitler som kunne vore scener i ein dramaserie. Romanen skildrer det kvardagslege hos dei absolutt ikkje «vanlege» menneska i London i skiftet mellom 18- og 1900-talet. Dei store hendingane, som alle middagsselskapa og kranglar vert berre kommentert utan replikkar og referert til. Dei er ikkje poenget.

Den første boka i serien involverer veldig mykje berre å bli kjend med karakterane, for det er uhorveleg mange namn, titlar og tenarar å holde styr på. Plottet er jo at grevefamilien er i enorm gjeld, og ikkje kan betene låna sine, så dei må få sørge for å få sonen gift med ei rik jente. Men likevel er ikkje det hovudhandlinga i boka. Det er mykje meir personlege drama for grevinna Isobel, dottera Rosina og ikkje minst Arthur, sonen (som er litt av ein handfull).

Boka hadde ein litt treig start, men det var god og interessant lesning – spesielt om du er interessert i historiske og detaljerte romanar.

Forlag: Juritzen
Utgivelsesår: 2013

Fleire bøker av Fay Weldon finn du HER.