Europa

Sitat

«Hannahs reise» av Nick Alexander

Boka er sponsa av Bastion forlag

Hannahs reise
For ein oppfølger! Eg vart veldig skuffa i byrjinga av boka, fordi det var ganske mykje oppramsing frå Hannah. Men ganske snart tok den seg opp, og eg vart like dratt inn i denne boka som forgjengeren.

No er familien tilbake i England, og Hannah og Cliff går igjennom ei skilsmisse. Cliff flytter ut, oppsøker ein psykolog, og utforsker seksualiteten sin. Hannah blir med James tilbake til Australia, og forelsker seg i landet. James kan ikkje bli i England, og Hannah kan ikkje flytte til Australia om ho vil ha delt foreldrerett for Luke. Hannah må velje – den store kjærleiken eller sonen.

Boka er mykje sårare enn den forrige, og tar opp tema som homofili i større grad, og Cliff får mykje meir å seie. Vi kjem nærare inn på han, og det gir boka eit ganske mykje breiare perspektiv enn ho elles ville hatt.

Forlag: Bastion
Utgivelsesår: 2015

Fleire bøker av Nick Alexander finn du HER.

Sitat

«Lykken er en søt hevn» av Elizabeth Buchan

Éin kommentar

Lykken er en søt hevn

Mann forlater kone for yngre kvinne. Kone mister jobben. Korleis i alle dager skal ho kome seg gjennom dette? Klisjé, tenkte eg. Til eg hadde lest dei første 50 sidene. Så viste det seg at denne boka ikkje var så typisk likevel. Den viser ei mykje meir realistisk side ved samlivsbrot. Det vesle håpet om gjenforening, samtidig som ein eigentleg ikkje vil tilgi. Og den vesle skadefryden når mannens nye forhold viser seg å ikkje vere ei dans på roser. Alle dei små kvardagslege tinga ein må takle kvar dag uansett kor knust ein kjenner seg.

Romanen er herlig skriven, med mange tilbakeblikk på minner, tankesprang og gode dialoger. Den fenga verkeleg, og når det var ein fjerdedel att, hadde eg faktisk ingen aning og korleis den ville ende. Men kan og love dykk; den enda bra.

Forlag: Bastion
Utgivelsesår: 2014

Sitat

«Nathalie» av David Foenkinos

3 kommentarar

Nathalie

Denne boka var søt. Og syrlig. Eigentleg var den litt som sånne godteri som er sure utanpå, men når du har slikka vekk pulveret er det berre søtt og godt. Men det var liksom ikkje klissete og kvalmande. Den var faktisk veldig fin.

Boka handler om eit merkeleg kjærleiksforhold. Nathalie opplever at mannen hennar Francois blir påkøyrd og døyr. Dei var perfekte for kvarandre, og ho anar ikkje korleis ho skal kome seg vidare i livet. Etter ei stund begynner ho å arbeide att, med en sleezy sjef som konstant legg an på henne (host, kvalming). Ho er absolutt ikkje interessert i han. Han ho derimot vert interessert i, er ein assistent frå Sverige, kalla Markus. Han er middels tjukk, middels pen, middels alt, eigentleg. Men han er morosam, og intelligent. Begge to vert like overraska over tiltrekkinga mellom seg.

Boka er absolutt verdt dei to-tre timane den tar å lese ut! Den er kjekk å lese, fordi den vekslar synspunkt mellom fleire ulike menneske. Deilig lesning, og perfekt for en fin sommarkveld.

Forlag: Bazar
Utgivelsesår: 2013

Fleire bøker av David Foenkinos finn du HER.

Sitat

«The Fault In Our Stars» av John Green

tfios1

Tårer, tårer og atter tårer. Det er ordet som skildrer boka alle har lest. Eller i alle fall sett filmen. Men uansett, boka er sjølvsagt betre.

Hazel Grace er 17 år, og har uhelbredelig kreft. Livet er ganske enformig og kjedeleg, heilt til ho møter Augustus. Gus er 18, og er i remisjon. Han mista beinet, men er frisk. Dei vert gode vener, og Hazel møter ei ny verd. Gus legg ikkje skjul på at han er forelska i henne, men Hazel er alt for redd til å gjengjelde kjenslene. Ho skal jo trass alt døy, og det kan skje når som helst. Enkelte ting er uunngåelege.

Det er ei veldig annleis bok. Karakterane – som er tenåringar – er veldig modne menneske. Dei diskuterer vaksne emner, men opplever og dei vonde kjenslene som følgjer med ungdomslivet. Den er varm, og den som ikkje græt av boka, burde skamme seg.

Forlag: Penguin
Utgivelsesår: 2013

Fleire bøker av John Green finn du HER.

Sitat

«Møtepunkt Paris» av Alan Furst

Boka er sponsa av Bastion forlag

Møtepunkt Paris

Andre verdskrig. Eller rettare sagt, opptakta til andre verdskrig. Vi er i Frankrike i 1938, og vi følgjer filmstjerna Fredric Stahl. Han har reist frå Hollywood til Paris for å spele inn ein film. Han er vand med å vere svært ettertrakta, men hadde ikkje forutsett kven som kunne ynskje seg hans selskap i Paris – tyske (og franske) nazistar. Dei ynskjer å bruke han som ei brikke i sin propaganda. Med truslar og utpresning veit ikkje Stahl korleis han kan sleppe unna, og vert ufrivilleg dratt inn ei verd av spionasje, tyske pengar, fascisme og farlege situasjonar.

Alle elsker vel å lese om krigshistorie? Eg fann denne boka særs interessant, då den setter lys på den franske delen av historien, som eg ikkje kunne spesielt mykje om. Boka var vanskeleg å kome i gang med, for det var mykje fakta og eg hadde lite forkunnskapar, men før den var halvvegs drog den meg inn. Settinga i eit filmstudio i Paris hjalp nok på, og siste halvdel vart slukt i ein omgang – umuleg å leggje ned. Om du likar krigshistorie, spionasje, filmhistorie, Frankrike eller berre godt lesestoff, vil du glede deg over denne boka! Kan og love at du sit med hjartet i halsen til siste side.

Forlag: Bastion
Utgivelsesår: 2013

Sitat

«Til vi møtes igjen» av Kate Lord Brown

Boka er sponsa av Apropos forlag

Til vi møtes igjen

Dette er ei slik bok eg kunne lest om att fleire gonger. Herregud, så fantastisk! I samme stil, periode og tykkelse som Brevet til Stella, og vart slukt like fort. Historier om kjærleik og vennskap under andre verdskrig er og forblir ein fantastisk romanidé. Gi meg meir!!

Boka handlar hovudsakleg om Evie, ei rikmannsjente som er lei av å berre sjå på krigen. Ho vil hjelpe til. Og når Evie, som er pilot av hobby, finn ut at dei treng fleire pilotar til å sivilt transportere krigsfly, melder ho seg. Ho hamnar på brakke med Stella, ei kvinne som har mista mannen sin og forlatt barnet sitt, og Megan – ei walisisk jente som vil gjere ein innsats for å hedre broren som vart skoten ned i kamp. Saman opplever dei mykje fint, og mykje grusomt. Det er kjærleik, vennskap, krig, og som alle andre stadar ein tulling eller to.

Dette vart ei av bøkene eg græt av, men eg smilte òg mykje. Eg droppa Lekeland og Uno-spel for å få lese ferdig boka, så bra var den! Eg plent nekta å legge den ned. Den drog meg inn, og slapp ikkje taket før siste sida.

Forlag: Apropos
Utgivelsesår: 2014

Sitat

«Den dagen du kom tilbake» av Hilary Boyd

Boka er sponsa av Apropos forlag

Den dagen du kom tilbake

Så vanvittig gripande! Boka var ein skikkeleg hjarteknusar. Eg var på gråten fleire gonger, i tillegg til alle gispa som vart ytra under lesinga.

Boka handlar om Flora, ein heimesjukepleiar på 41. For tre år sidan forlot sambuaren hennar, Fin, ho, etter åtte år, utan så mykje som ei forklaring. Dei to første åra etter brotet var ho i djup depresjon, og flytta inn i kjellaren til Prue, systera. Flora trivst igjen på det sosiale, går på eit par dater, og likar jobben sin med å passe den 93 år gamle Dorothea. Heilt til Fin dukker opp att, ut av det blå. Og han vil ha henne tilbake. Men Flora er usikker på om ho kan tilgi, og risikere helsa si for mannen som knuste hjartet hennar. For Flora skjøner at kjærleik kanskje ikkje alltid er nok.

Igjen har Hilary Boyd skrive ei fantastisk bok om det å komme seg ut av eit dårleg forhold. Boka var varm, hjarteskjerande og umulig å legge frå seg. Historia var kanskje litt urealistisk, men eg kan ikkje førestille meg historia annleis heller. Kjempefin sommarlektyre, med mange viktige bodskap. (Som for eksempel: dump den dusten.)

Forlag: Apropos
Utgivelsesår: 2014

Du finn fleire bøker av Hilary Boyd HER.

Sitat

«Hannah» av Nick Alexander

Boka er sponsa av Bastion forlag

Hannah

Da har eg akkurat lagt i frå meg Hannah. Og eg gler meg til å lese meir om ho i oppfølgjaren som kjem no i august. Kjenner ei indre glede, altså!! Så folkens, kjapp dykk å lese denne så de er forberedt til august.

Hannah er 38 år, og i 15 av dei har ho vore gift med Cliff. Ho synest eigentleg at livet er greitt. Mannen er grei, jobben er grei, huset er greitt. Alt er eigentleg heilt greitt. Og Hannah er i tvil om greitt er bra eller dårleg. Skal man kunne kreve meir av livet? For ho har jo opplevd lidenskap, men alt var jo så komplisert. Det var tross alt broren til Cliff. Og mindre komplisert blir ikkje familieferien ho dreg på med mannen, sonen, systera, niesa, og systeras homofile bestevenn.  Hannah oppdager årelange løgner, ulykker, sjalusi og desperasjon. Og ikkje minst blir ho stilt ovanfor spørsmålet: vil ho ha Cliff eller broren, James?

Boka er ein page-turner, eg la den kun ned for å sove. Når eg åt hadde eg boka i eine handa, pizzastykket i den andre. Den drar deg inn, og gir liksom ikkje slepp før siste sida er lest. Spenningsnivået er relativt høgt og stabilt gjennom heile boka, utan å vere melodramatisk. Enkelt og greitt: ei sabla bra bok.

Forlag: Bastion
Utgivelsesår: 2014

Sitat

«Uten personlig ansvar» av Lena Andersson

Éin kommentar

Boka er eit leseeksemplar frå Boklageret 

Uten personlig ansvar

FOR EIN ROMAN!!! Alle som har lest forløperen Rettsstridig forføyning, bør lese denne. Helvete heller, les den uansett. For alle bør lese denne. Den er meir enn dobbelt så tjukk som forgjengeren, og dobbelt så bra. Om det er ei bok eg trur alle kan identifisere seg med, er det vel denne. For uansett i kor stor grad, har vel alle vore forelska i nokon som ikkje var akkurat like interessert?

For boka er ei fantastisk analyse og ein fantastisk roman. Ester er no forelska i skodespelaren Olof Sten, fem år etter forholdet med Hugo Rask. Og Olof er gift, men veldig ambivalent. Eigentleg utnytter han Ester på det grovaste, og forholdet varer i omlag 4 år. Eller, i følge Olof har dei ikkje eit forhold. Kun vennskap, sex, dype samtaler, hotellturer … Men hey. Han kan ikkje forlate kona, og det er alt Ester ønsker.

Det blir djupt forklart korleis eit einsida forhold kan utvikle seg, kvifor ein vel å tru det ein trur, og ser det ein vil sjå. Eg kan med handa på hjartet seie at boka lærte meg veldig mykje om meg sjølv. Denne boka er utan tvil ein klassiker som vil vere relevant ei lang stund framover.

Forlag: Gyldendal
Utgivelsesår: 2015

Fleire bøker av Lena Andersson finn du HER.

Sitat

«Ikke bare appelsiner» av Jeanette Winterson

Ikke bare appelsiner

Det mest sjokkerande med denne boka er så klart at den er basert på forfatterens eige liv. Eg blei litt sånn «what the fuck» når eg oppdaga det på slutten. For boka var heilt sjuk.

Boka handler om Jeanette. Jeanette veks opp i ein veldig religiøs familie, i eit veldig religiøst samfunn. Mora har faktisk adoptert Jeanette, for å unngå unnfangelse. For etter ein jomfrufødsel, er adopsjon nest best. Det er faktisk så ekstremt at Jeanette er døv i tre månader, og mora og kyrkja berre trur ho er inne i ein salig tilstand. Også på skulen vert det tydeleg at Jeanette er frå eit annleis miljø. Og betre blir det ikkje når ho forelsker seg i ei jente.

Det kan høyrast ut som ein dramatisk roman, men heile boka var eigentleg berre epos. Det er mykje allusjonar, spesielt til Bibelen og «Alice i Eventyrland». Det dukker også opp eit par avsnitt som berre er tankar, metaforar, eventyr, og antalet av desse stig utover i boka. Men ja, boka var uansett heilt fantastisk. At Winterson er ein fantastisk forteljar, er det ingen tvil om.

Forlag: Bazar
Utgivelsesår: 2006 (1985)

Fleire bøker av Jeanette Winterson finn du HER.

Sitat

«The best thing that never happened to me» av Laura Tait & Jimmy Rice

The best thing that never happened to me

På boka står det: «First love. Second chances.» Å, er ikkje det noko vi alle kan kjenne oss igjen i? Tanken på kor annleis ting ville vore om den første kjærleiken hadde gått i orden? Det er temaet boka tar opp.

Alex og Holly har vore venar sidan dei var elleve år gamle. I løpet av tenåra blir dei forelska i kvarandre, men av frykt for ugjengjeldte kjensler og å øydelegge venskapet, tør ingen av dei å seie noko. Holly flyttar til London for å studere, og kontaktar aldri Alex igjen, etter å ha fått kjenslene sine såra. Elleve år går, og Alex flytter til London. Han tar kontakt med Holly, og sakte men sikkert vert dei bestevennar igjen. Og begge veit at dei gamle kjenslene er der, men heller ikkje denne gongen tør nokon av dei å seie det. Var kjærleiken deira aldri meint å være, eller var den det?

Ei bok med like mykje humor og sarkasme skal ein leite lenge etter. Den er open og ærleg, og karakterane er truverdige og sympatiske, hovudsakleg. Det er fin flyt og driv, og eg kunne ikkje legge henne frå meg. Det finst ikkje nokon norsk versjon, men engelsken er veldig lett, så dei fleste burde kunne klare den språklege utfordringa.

Forlag: Corgi Books
Utgivelsesår: 2014

Boka er ikkje tilgjengeleg på norsk.

Sitat

«Rettsstridig forføyning» av Lena Andersson

Rettsstridig forføyning

En roman om kjærlighet. Det er ei ganske kort bok, og ho kan enkelt lesast på ein kveld. Boka tar deg med inn i livet til Ester Nilsson, ein frilans skribent som er utdanna innan filosofi. Ho forelskar seg i kunstnaren Hugo Rask, og vert besatt. For å seie det mildt. Ester går i frå sambuaraen, og byrjar å henge rundt gatene Hugo bur og arbeider. For dei er jo meint for kvarandre.

Tja. Ester meiner kanskje det, Hugo – not so much. Han er så polygam som ein får det, men Ester vil ikkje innsjå det. Ho har alle bevisa rett foran ansiktet, men finn heile tida alternative sanningar. Det blir og fokusert på maktfordeling; den som vil minst, bestemmer mest.

Boka er ei analyse, meir enn ein roman. Tida går raskt, og unødige hendingar og samtaler er klipt vekk. Kun viktig dialog og augneblink er tekne med. Det gir boka raskt framgang, og den er slutt før du veit ordet av det. Og då vil du nok hoppe rett inn i oppfølgjaren, Uten personlig ansvar.

Forlag: Gyldendal
Utgivelsesår: 2014

Fleire bøker av Lena Andersson finn du HER.

Sitat

«Tschick» av Wolfgang Herrndorf

Tschick

Å, satan i gatan. Det er ei stund sidan eg har lese ungdomsromaner, men det er like kjekt kvar gong. Dette var oversatt tysk ungdomslitteratur, med undertittel «Adjø, Berlin!».

I boka forteller Mike Klingenberg oss om sommaren sin, då han og ein russisk tilflyttar, Tschick, tjuvkoplar ein Lada og legg ut på biltur mot Valakia. Dei er akkurat ferdige i åttande klasse, og alt må takast litt på sparket. Korleis ein køyrer bil, stjel bensin og skaffar seg mat. Dei møter ein del interessante karakterer, hamner i to bilulykker, på sjukehus, Mike får sitt første kyss av Isa, og dei spekulerer og filosoferer over verda.

Boka er skriven med mykje humor, likegyldighet og ei brennande interesse. Ei rein fornøying å lese!

Forlag: Bastion
Utgivelsesår: 2014

Sitat

«The Vacationers» av Emma Straub

The vacationers

Kva passer eigentleg bedre som strandbok enn ei bok om andre på ferie? Boka var herleg frå start til slutt, og temmeleg vanskeleg å legge ned. Den er varm, humoristisk og lettlest. Forfattaren har skapt ærlege og menneskelege karakterar, som ein både liker og misliker.

Familien Post skal på ferie til Mallorca. Far Jim og mor Franny har problem i ekteskapet, da Jim (på 60) fant ut at han skulle ha sex med ei 23 år gamal jente som var ansatt i bladet han jobba i. Franny er i tillegg hyperkontrollerande og krev at ferien skal bli perfekt, utan å kanskje vere det sjølv. Sylvia på 17 har planer om å miste jomfrudommen på ferie, etter å ha fått hjertet knust heime i New York, og pinlege bilder lasta opp på Facebook. Bobby på nesten tredve kjem saman med Carmen, hans ti år eldre kjærast som ingen eigentleg liker, og Bobby er på dei fleste nivå ein skikkeleg dritt. I tillegg har Franny invitert med seg sin homofile bestevenn og hans ektemann, som og har litt ekstra bagasje med på turen.

Boka er skriven med kjærleik og brodd. Den minner oss om kor glad vi er i familien vår, men at det kanskje ikkje alltid er ideelt å vere innesperra i eit hus på Mallorca med dei i fjorten dager.

Forlag: Picador
Utgivelsesår: 2014

Norsk tittel: «De ferierende»
Norsk forlag: Bastion

Sitat

«På ferie med pappa» av Dora Heldt

Ferie med pappa

For pokker. Enkelte bøker er berre mildt sagt frustrerande. Fleire gonger ville eg kjefte huda full på «pappa» og gjengen hans, og vart rasande fordi eg satt her på denne sida av boka. Samtidig lykkelig fordi eg slapp å deale med galskapen.

Boka handler om Christine på 45, som saman med ei venninne skal på tur for å hjelpe ei tredje venninne pusse opp pensjonatet hennar. Mora til Christine overtaler/tvinger henne til å ta med faren, Hans på 74, fordi ho sjølv skal ha ein kneoperasjon og han ikkje klarer seg sjølv. Og sjølv om han blir skildra som sjenert og hjelpeslaus, er han fakta-faen den staaste, minst sympatiske, sjølvhøgtidelege, løgnerske tullingen i verden. Ikkje klarer han å ta ansvar for noko, alt andre gjer er feil og løgn, og alle konspirerer, og han veit sjølvsagt best.

Boka provoserer jo, så ein kan vel kalle det kunst? Den tok seg opp i andre halvdel, og vart da meir frustrerande, men også meir spennande. God var den, og eg gler meg til oppfølgjeren, «Ikke si noe til pappa». Og en ting skal vere klinkande klart: hadde pappa oppført seg slik, kunne han ikkje venta meir enn ei fem minutters samtale kvart skotår.

Forlag: Bastion
Utgivelsesår: 2012

Sitat

«Torsdager i parken» av Hilary Boyd

Kommenter innlegget

Torsdager i parken

Denne boka handler om kva som skjer når mannen din utan forvarsel berre flyttar inn på gjesterommet, og blir buande der i eit tiår med sexnekting med utan så mykje som eitt ord til forklaring. Den handlar om å vere gift med ein manipulativ dust. Eg vart i alle fall ekstremt frustrert, og ville gi George ei lusing eller sju. Han fullstendig overkjører Jeanie når det gjeld alt.

For plutseleg bestemmer George seg for at dei skal flytte på landet. Jeanie vil ikkje gi opp helsekostbutikken sin, og heller ikkje barnebarnet. Og på tur med dette barnebarnet, møter ho plutseleg ein mann på tur med sitt barnebarn: Ray. Og Jeanie oppdager at ho kan snakke med Ray om alt, og for første gong på mange år er ho lukkeleg. Og så sel George huset og flytter ut med Jeanie på slep, og ho aner ikkje kva ho skal gjere for å fungere vidare.

Denne boka var så fin. Den provoserte, gleda og gjorde meg opprømt. Hjertet mitt vart knust ein gong eller to, og eg skulle knust trynet til George like mange gonger. Den er lettlest og fin lektyre å smålese på i ein travel kvardag. Anbefalast på det varmaste!

Forlag: Apropos
Utgivelsesår: 2014

Fleire bøker av Hilary Boyd finn du HER.

Sitat

«Sommerpaviljongen» av Santa Montefiore

2 kommentarar

Sommerpaviljongen

Ett ord: OK. Etter å ha lest Hagen i Hartington gleda eg meg til å begynne på denne. Og eg vart litt skuffa. Bøkene er skrivne på same måten: sakte framgang, skildrane og godt språk, og kjappe byter av synspunkt (utan endring av avsnitt, noko som er kjempeforvirrande dei første par kapitla ein les, men ein blir vand med det).

Boka starter med at Lord Frampton døyr. Heile familien er knust. I gravferda dukker det opp ei ung kvinne, som hevdar å vere den ukjende dottera til lorden. Med litt sunn skepsis i begynnelsen, vert ho snart ynskt varmt velkomen inn i familien. Kun éi i familien er mistenksom på denne nye «dottera», som dukker opp og vert invitert til familiens gods og arver fleire millioner.

Eg kan eigentleg ikkje sei så mykje meir utan å avsløre alt. Sjølv synest eg boka var ekstremt forutsigbar, og etter berre første kapittel hadde eg forstått heile storylinen. Men det er berre meg, da. Uoriginal historie? Kanskje. Godt skrive? Absolutt. Den passar fint som sommerlektyre på stranda.

Forlag: Bastion
Utgivelsesår: 2014

Fleire bøker av Santa Montefiore finn du HER.

Sitat

«Rapsgubbene» av Karin Brunk Holmqvist

3 kommentarar

Rapsgubbene

Albert og Henning er eit par brødrer og ungkarer som bur saman i barndomsheimen deira. Dei er godt kjend i bygda, då dei er litt eksentriske. Dei lev med moras stemme i øyra, som fortel dei om å sove med sokkar, eller vaske seg i øyra. På gården deira er det ein rapsåker, og ut av det blå dukker det opp spor av romvesen der! Media dukker opp og invaderer oppkjørslen og hagen deira. Når kjem dei til å få tilbake det rolege livet sitt? Og … romvesen???

Bok nummer to av Karin Brunk Holmqvist er like god som den første! God underholdning, med mykje latter på kjøpet.

Forlag: Silke
Utgivelsesår: 2010

Fleire bøker av Karin Brunk Holmqvist finn du HER.

Sitat

«Villa Serena» av Domenica de Rosa

2 kommentarar

Villa Serena

Eg kan starte med å seie at eg aldri har vore i Italia, men etter å ha lest denne boka kjennest det litt slik ut likevel. Vi får bli kjent med det ekte, lokale i Italia, og ikkje berre turistversjonen. Boka var varm og flott, ei glede å lese!

Historia starter med at mannen til Emily ber om skilsmisse i ein sms. Emily sit no i Italia med tre born, eit dyrt hus og totalt isolert frå lokalsamfunnet. Litt etter litt vert ho teken inn i varmen, blir kjend med presten i byen, får vener og møter ein arkeolog. Vi følgjer også dei tre borna hennar, som alle slit med sitt.

Og så kjem sjokket. Det var eit par foruroligande episoder gjennom heile boka, som at guten på tre opplev at ein mann besøker han om natta. Og når det var rundt ti sider igjen, endra historia seg totalt og komplett uventa. Eg satt heilt i sjokk, og fatta ikkje korleis det kunne kome ei ny konflikt og løysing med berre nokre fåtals sider att. Og herre, eg satt med hjartet i halsen!! Mykje spenning på få sider. Ei flott bok som ein verkeleg kan ta seg bryet med å lese.

Forlag: Juritzen
Utgivelsesår: 2011

Fleire bøker av Domenica de Rosa finn du HER.

Sitat

«Potensgiverne» av Karin Brunk Holmqvist

2 kommentarar

Potensgiverne

Eg er fan av svensk litteratur, det er ein spesiell type sarkastisk og samstundes koseleg humor. Eller er det berre eg som føler det slik? Eg elsker i alle fall alle bøkene til Karin Brunk Holmqvist, og debuten «Potensgiverne» er så klart ei av dei beste.

Boka handler om systrene Tilda og Elida, som lev eit fredeleg pensjonistliv på landsbygda i Sverige. Dei er nøgde med eit roleg, gamaldags liv med utedo. Heilt til Alvar flytter inn i nabohuset. Og sjarmerer damene i senk. Plutseleg kjøper dei seg nye klede, dei krøller håret, og dei må skaffe seg innlagt do. For det har Alvar. Men for å få råd til ein innlagt do, så treng dei pengar. Og nød lærer naken kvinne å spinne, så dei finn opp eit potensmiddel. Samstundes ynskjer veslebroren deira at dei skal flytte på gamleheim så han kan ta over barndomsheimen som sommarhus, og har sine eigne problem med kona. Som potens.

Tårene trillar, og boka er god lesning frå side til side. Det er jo ikkje ei bok få har lest, og færre har høyrd om, men det er verkeleg ikkje vanskeleg å skjøne kvifor.

Forlag: Silke
Utgivelsesår: 2009

Fleire bøker av Karin Brunk Holmqvist finn du HER.