Familie

Sitat

«Bienes historie» av Maja Lunde

Éin kommentar

Bienes historie

Dette er Boka. Legg merke til den store B-en. For dette er den beste norske boka i 2015. Om boka hadde vore tre gonger så tjukk, ville eg fortsatt ha ynskt at den var lengre.

Boka har tre historier, som sakte, men sikkert flettast inn i ein annan. Eg veit nesten ikkje kva for ei eg likte best av dei tre, dei var så ulike! Det var tre heilt ulike forteljarar, både i tid og stad, personlegdom, stemme… Alle historiene var knytt rundt bier (naturleg nok) og eit sterkt band mellom foreldre og barn – og kor raskt det kan forsvinne.

Vi les om William, ein melankolsk (eller deprimert) forskar i England 1852 – han vil gjerne studere bier og lære alt om røkting av dei, men slit med å få inspirasjon til å komme seg ut av senga. George er ein birøkter i dagens USA, og blir ramma av biedauden som herjar Amerika. Han prøver òg å få eit nært forhold til son sin, men aner ikkje kvifor alt han prøver vert feil. Og så er det Tao. Tao er ei kinesisk kvinne i eit framtidig Kina – 2098. Biene er alle daude, og handpollinering sysselset nesten heile Kina. Europa og Amerika har så godt som gått under. Tao sitt liv er ganske einsformig, inntil son hennar vert sjuk, og forsvinn frå sjukehuset. Som den mora ho er, er Tao villeg til å ofre alt for å son sin att.

Eg vil avslutte og oppsummere med eitt ord: MESTERVERK.

Forlag: Aschehoug
Utgivelsesår: 2015

Fleire bøker av Maja Lunde finn du HER.

Sitat

«Svart belte» av Marianne Clementine Håheim

Éin kommentar

Boka er sponsa av Oktober forlag

Svart belte

Hjartet mitt blør i skrivande stund. Denne boka vart slukt på ein liten time, og det var ikkje snakk om å leggje ho ned. Boka er skriven av ei veninne av ei veninne, og er sjølvbiografisk. Dette er Marianne.

Marianne er 13 år gamal når no utviklar anoreksi. Ho er ikkje lei seg eller manglar noko – ho føler rett og slett at ho er for mykje. Og om ho kunne skjert vekk alt, sett vekk frå skjelettet, ville livet vore perfekt. 15 år gamal strevar ho fortsatt med å skape den kroppen ho sjølv ynskjer å ha. 15 år gamal blir ho òg lagt inn på psykiatrisk avdeling i Bergen. Etter noko som verka som ei evighet, er ho endeleg frisk nok til å reise heim. Frisk? tenker Marianne. For det er ikkje slik, ho var jo aldri sjuk.

Eg kunne skrytt i det uendelege av denne boka, men eg kan avslutte med å seie at dette er boka for deg som vanlegvis ikkje likar å lese. Den er lettlest, med korte avsnitt i staden for kapittel, og heilt, totalt, absolutt nydeleg. Og ja, så er den jo på nynorsk!

Forlag: Oktober
Utgivelsesår: 2015

Sitat

«Blondehuset» av Heidi Bjørnes

Blondehuset

Heidi Bjørnes har blitt kalla Norges Karin Brunk Holmqvist, men det er heilt feil. Dette var mykje, mykje betre. De veit vel til no at eg elsker Holmqvist og koser meg med bøkene hennar, men dette var ei klasse for seg sjølv. Eg kan ikkje forklare boka betre enn å presentere eit par av hovudpersonane:

Mina er 87 år gamal og oppvaksen i Blondehuset. Ho byrjar smått å bli dement, men tar i mot alle som treng ei hjelpande hand, og lar dei bu i Blondehuset.

Det nyaste tilskotet er Egorbert, postmannen i byen. Han har budd i bilen sin nokre dagar, fordi han kom heim og fann kona splitter naken under pianostemmaren – på pianoet.

Lillian er den som har budd der lengst, etter å ha reist frå Nord-Norge med mange grusomme minner i bagasjen, både som kone og mor.

Anna dukka opp fordi Mina ba henne kome då ho vart sjuk. Anna aner ikkje kor komplisert livet hennar skal bli når ho drikk seg sanselaus og vakner opp med ein kjekk kar. Som ho seinare ser att på preikestolen i ein nabos begravelse. Og han er 12 år yngre enn hennar 48 år.

Johan er evig ungkar og driv ein strikkebutikk. Etter at huset hans brann ned, har han budd i Blondehuset inntil vidare, som dei andre.

Ein annan person i bygda er Ellen. Søte, snille, pliktoppfyllande Ellen med ein tosk av ein ektemann og grusomme stedøtre – eigentleg er ho meir slave og punchingbag enn kone og morsfigur. Men éin ting kan Ellen – å bake! Dess meir kjend ho blir med beboerane i Blondehuset, dess meir finn ho mot til å fikse livet sitt.

Boka er lettlest, herlig og lattermild som få! Og kjære, kjære Heidi Bjørnes: kan eg versåsnill å få ein spin-off-roman om kvar einaste ein i denne boka????

Forlag: Silke
Utgivelsesår: 2015

Sitat

«Blomstene i Shanghai» av Duncan Jepson

Éin kommentar

Blomstene i Shanghai

Eg er ærlig talt litt sjokkert etter å ha lest ut denne boka. Boka handler om Feng, som fortel ei historie til dottera si. Feng er 17 år når ho vert gifta vekk, og ikkje budd på livet i Shanghais sosietet på 30-talet. Ho føder ei dotter, og ber teneren sin gi henne vekk, fordi ho ikkje vil påføre dottera den smerta det er å vere jente i samfunnet. Vi følgjer Feng medan ho finn seg til rette i sosieteten, i familien, og får ein son.

Boka har ein spennande vri på slutten, då kommunistane tek over Kina. Fortida til Feng tar ho òg igjen. Boka var spanande, hadde driv og var interessant til siste side, kanskje spesielt for meg med mi interesse for ulike kulturar. Ekstra imponerande var det jo at forfattaren er mann, men likevel klarte å skildre så intime og personlege kjensler hos ei kinesisk kvinne. Anbefalast på det varmaste!

Forlag: Juritzen
Utgivelsesår: 2012

Sitat

«Alligatorvannet» av Lynne Bryant

Alligatorvannet

Å, som eg skulle ønske at eg kunne lese denne boka for første gong igjen! Den er nydeleg, rett og slett herlig lesning. Historia er varm, perfekt bunden saman og sjølvsagt med ein flott liten twist på slutten som løyser flokene.

Boka handler om tre generasjoner kvinner i ein familie frå Mississippi. Avery, hennar mor Marion, og hennar mor igjen, Willadean. Avery reiser for første gong tilbake til familien etter at ho som 18-åring stakk av for å føde dottera Celi – som er halvt svart. Avery er livredd for at mora, som er relativt rasistisk, ikkje vil godta dottera. Forholdet mellom Avery og Marion og Marion og Willadean er begge såre og vanskelege, og dei slit med å forstå ein annan. I løpet av sommaren blir historiene deira, både frå notida og kvar sin ungdom, nøsta opp og bunde saman att. Celi skal få møte faren sin for fyrste gong, og Avery er livredd for kva som kan kome til å skje – Aaron har nemleg gifta seg etter at Avery forlet byen – vil den nye familien hans akseptere dottera deira?

Boka er ei flott historie om umogleg kjærleik, veldige skjebner, familieliv og uendeleg vennskap. Om du vil ha ei bok som får deg til å le, gråte, smile og sukke fornøgd når du legg ho fra deg; her er ho.

Forlag: Cappelen Damm
Utgivelsesår: 2013

Fleire bøker av Lynne Bryant finn du HER.

Sitat

«Straffen» av Jan Mehlum

straffen

Fleire som har lest bøkene om Svend Foyn? For om du har det, treng du jo ikkje meg til å fortelle deg kor gode dei er. Så la oss snakke litt om Straffen.

Ekskjæresten til Foyn, Anne Rønningen, blir funne drepen i sin eigen heim. Dette gjer boka mykje meir personleg enn dei andre, og skapte ein annan type framdrift. Eg vil ikkje gå så langt som å kalle boka ein pageturner. Den tok seg klart opp i siste halvdel, når ein kunne sjå heile saka litt bedre. For min del vart det litt for mange karakterer for min smak, så navna flaut litt saman. Men herrefred for ein slutt! Saka var godt konstruert, med mange ledetråder eg (skamfullt) gjekk glipp av. God krim, det skal i alle fall vere sagt.

Forlag: Publicom
Utgivelsesår: 2011

Fleire bøker av Jan Mehlum finn du HER.

Sitat

«Hannahs reise» av Nick Alexander

Boka er sponsa av Bastion forlag

Hannahs reise
For ein oppfølger! Eg vart veldig skuffa i byrjinga av boka, fordi det var ganske mykje oppramsing frå Hannah. Men ganske snart tok den seg opp, og eg vart like dratt inn i denne boka som forgjengeren.

No er familien tilbake i England, og Hannah og Cliff går igjennom ei skilsmisse. Cliff flytter ut, oppsøker ein psykolog, og utforsker seksualiteten sin. Hannah blir med James tilbake til Australia, og forelsker seg i landet. James kan ikkje bli i England, og Hannah kan ikkje flytte til Australia om ho vil ha delt foreldrerett for Luke. Hannah må velje – den store kjærleiken eller sonen.

Boka er mykje sårare enn den forrige, og tar opp tema som homofili i større grad, og Cliff får mykje meir å seie. Vi kjem nærare inn på han, og det gir boka eit ganske mykje breiare perspektiv enn ho elles ville hatt.

Forlag: Bastion
Utgivelsesår: 2015

Fleire bøker av Nick Alexander finn du HER.

Sitat

«Det som en gang var jord» av Simon Stranger

2 kommentarar

Det som en gang var jord

Korleis kan eg fortelje om denne boka? Den er så aktuell at det nesten er skremande, og handlinga skar meg litt opp frå innsida. Men likevel, åh!, så flott.

Boka handler om Mikael. Mikael er mann til Miriam, og far til Isak. Og midt i ein okkupasjon, grev Mikael ut ein tunnel til nabolandet for å skaffe mat, og han står midt mellom barken og veden – mellom okkupasjonsmakta og motstandsrørsla. Motstandsrørsla truer med å avsløre tunnelen om Mikael ikkje frakter ein pakke for dei. Og der og då veit Mikael at han har tapt alt.

Boka var sterk, og livaktig skrive. Det synest i teksten at boka er norsk og ikkje omsett, med eit fantastisk friskt og levande språk. Om du ikkje les denne boka, går du glipp av ei av dei beste norske bøkene i 2015.

Forlag: Tiden
Utgivelsesår: 2015

Sitat

«Lykken er en søt hevn» av Elizabeth Buchan

Éin kommentar

Lykken er en søt hevn

Mann forlater kone for yngre kvinne. Kone mister jobben. Korleis i alle dager skal ho kome seg gjennom dette? Klisjé, tenkte eg. Til eg hadde lest dei første 50 sidene. Så viste det seg at denne boka ikkje var så typisk likevel. Den viser ei mykje meir realistisk side ved samlivsbrot. Det vesle håpet om gjenforening, samtidig som ein eigentleg ikkje vil tilgi. Og den vesle skadefryden når mannens nye forhold viser seg å ikkje vere ei dans på roser. Alle dei små kvardagslege tinga ein må takle kvar dag uansett kor knust ein kjenner seg.

Romanen er herlig skriven, med mange tilbakeblikk på minner, tankesprang og gode dialoger. Den fenga verkeleg, og når det var ein fjerdedel att, hadde eg faktisk ingen aning og korleis den ville ende. Men kan og love dykk; den enda bra.

Forlag: Bastion
Utgivelsesår: 2014

Sitat

«Den dagen du kom tilbake» av Hilary Boyd

Boka er sponsa av Apropos forlag

Den dagen du kom tilbake

Så vanvittig gripande! Boka var ein skikkeleg hjarteknusar. Eg var på gråten fleire gonger, i tillegg til alle gispa som vart ytra under lesinga.

Boka handlar om Flora, ein heimesjukepleiar på 41. For tre år sidan forlot sambuaren hennar, Fin, ho, etter åtte år, utan så mykje som ei forklaring. Dei to første åra etter brotet var ho i djup depresjon, og flytta inn i kjellaren til Prue, systera. Flora trivst igjen på det sosiale, går på eit par dater, og likar jobben sin med å passe den 93 år gamle Dorothea. Heilt til Fin dukker opp att, ut av det blå. Og han vil ha henne tilbake. Men Flora er usikker på om ho kan tilgi, og risikere helsa si for mannen som knuste hjartet hennar. For Flora skjøner at kjærleik kanskje ikkje alltid er nok.

Igjen har Hilary Boyd skrive ei fantastisk bok om det å komme seg ut av eit dårleg forhold. Boka var varm, hjarteskjerande og umulig å legge frå seg. Historia var kanskje litt urealistisk, men eg kan ikkje førestille meg historia annleis heller. Kjempefin sommarlektyre, med mange viktige bodskap. (Som for eksempel: dump den dusten.)

Forlag: Apropos
Utgivelsesår: 2014

Du finn fleire bøker av Hilary Boyd HER.

Sitat

«Hannah» av Nick Alexander

Boka er sponsa av Bastion forlag

Hannah

Da har eg akkurat lagt i frå meg Hannah. Og eg gler meg til å lese meir om ho i oppfølgjaren som kjem no i august. Kjenner ei indre glede, altså!! Så folkens, kjapp dykk å lese denne så de er forberedt til august.

Hannah er 38 år, og i 15 av dei har ho vore gift med Cliff. Ho synest eigentleg at livet er greitt. Mannen er grei, jobben er grei, huset er greitt. Alt er eigentleg heilt greitt. Og Hannah er i tvil om greitt er bra eller dårleg. Skal man kunne kreve meir av livet? For ho har jo opplevd lidenskap, men alt var jo så komplisert. Det var tross alt broren til Cliff. Og mindre komplisert blir ikkje familieferien ho dreg på med mannen, sonen, systera, niesa, og systeras homofile bestevenn.  Hannah oppdager årelange løgner, ulykker, sjalusi og desperasjon. Og ikkje minst blir ho stilt ovanfor spørsmålet: vil ho ha Cliff eller broren, James?

Boka er ein page-turner, eg la den kun ned for å sove. Når eg åt hadde eg boka i eine handa, pizzastykket i den andre. Den drar deg inn, og gir liksom ikkje slepp før siste sida er lest. Spenningsnivået er relativt høgt og stabilt gjennom heile boka, utan å vere melodramatisk. Enkelt og greitt: ei sabla bra bok.

Forlag: Bastion
Utgivelsesår: 2014

Sitat

«Ikke bare appelsiner» av Jeanette Winterson

Ikke bare appelsiner

Det mest sjokkerande med denne boka er så klart at den er basert på forfatterens eige liv. Eg blei litt sånn «what the fuck» når eg oppdaga det på slutten. For boka var heilt sjuk.

Boka handler om Jeanette. Jeanette veks opp i ein veldig religiøs familie, i eit veldig religiøst samfunn. Mora har faktisk adoptert Jeanette, for å unngå unnfangelse. For etter ein jomfrufødsel, er adopsjon nest best. Det er faktisk så ekstremt at Jeanette er døv i tre månader, og mora og kyrkja berre trur ho er inne i ein salig tilstand. Også på skulen vert det tydeleg at Jeanette er frå eit annleis miljø. Og betre blir det ikkje når ho forelsker seg i ei jente.

Det kan høyrast ut som ein dramatisk roman, men heile boka var eigentleg berre epos. Det er mykje allusjonar, spesielt til Bibelen og «Alice i Eventyrland». Det dukker også opp eit par avsnitt som berre er tankar, metaforar, eventyr, og antalet av desse stig utover i boka. Men ja, boka var uansett heilt fantastisk. At Winterson er ein fantastisk forteljar, er det ingen tvil om.

Forlag: Bazar
Utgivelsesår: 2006 (1985)

Fleire bøker av Jeanette Winterson finn du HER.

Sitat

«The Vacationers» av Emma Straub

The vacationers

Kva passer eigentleg bedre som strandbok enn ei bok om andre på ferie? Boka var herleg frå start til slutt, og temmeleg vanskeleg å legge ned. Den er varm, humoristisk og lettlest. Forfattaren har skapt ærlege og menneskelege karakterar, som ein både liker og misliker.

Familien Post skal på ferie til Mallorca. Far Jim og mor Franny har problem i ekteskapet, da Jim (på 60) fant ut at han skulle ha sex med ei 23 år gamal jente som var ansatt i bladet han jobba i. Franny er i tillegg hyperkontrollerande og krev at ferien skal bli perfekt, utan å kanskje vere det sjølv. Sylvia på 17 har planer om å miste jomfrudommen på ferie, etter å ha fått hjertet knust heime i New York, og pinlege bilder lasta opp på Facebook. Bobby på nesten tredve kjem saman med Carmen, hans ti år eldre kjærast som ingen eigentleg liker, og Bobby er på dei fleste nivå ein skikkeleg dritt. I tillegg har Franny invitert med seg sin homofile bestevenn og hans ektemann, som og har litt ekstra bagasje med på turen.

Boka er skriven med kjærleik og brodd. Den minner oss om kor glad vi er i familien vår, men at det kanskje ikkje alltid er ideelt å vere innesperra i eit hus på Mallorca med dei i fjorten dager.

Forlag: Picador
Utgivelsesår: 2014

Norsk tittel: «De ferierende»
Norsk forlag: Bastion

Sitat

«På ferie med pappa» av Dora Heldt

Ferie med pappa

For pokker. Enkelte bøker er berre mildt sagt frustrerande. Fleire gonger ville eg kjefte huda full på «pappa» og gjengen hans, og vart rasande fordi eg satt her på denne sida av boka. Samtidig lykkelig fordi eg slapp å deale med galskapen.

Boka handler om Christine på 45, som saman med ei venninne skal på tur for å hjelpe ei tredje venninne pusse opp pensjonatet hennar. Mora til Christine overtaler/tvinger henne til å ta med faren, Hans på 74, fordi ho sjølv skal ha ein kneoperasjon og han ikkje klarer seg sjølv. Og sjølv om han blir skildra som sjenert og hjelpeslaus, er han fakta-faen den staaste, minst sympatiske, sjølvhøgtidelege, løgnerske tullingen i verden. Ikkje klarer han å ta ansvar for noko, alt andre gjer er feil og løgn, og alle konspirerer, og han veit sjølvsagt best.

Boka provoserer jo, så ein kan vel kalle det kunst? Den tok seg opp i andre halvdel, og vart da meir frustrerande, men også meir spennande. God var den, og eg gler meg til oppfølgjeren, «Ikke si noe til pappa». Og en ting skal vere klinkande klart: hadde pappa oppført seg slik, kunne han ikkje venta meir enn ei fem minutters samtale kvart skotår.

Forlag: Bastion
Utgivelsesår: 2012

Sitat

«Torsdager i parken» av Hilary Boyd

Kommenter innlegget

Torsdager i parken

Denne boka handler om kva som skjer når mannen din utan forvarsel berre flyttar inn på gjesterommet, og blir buande der i eit tiår med sexnekting med utan så mykje som eitt ord til forklaring. Den handlar om å vere gift med ein manipulativ dust. Eg vart i alle fall ekstremt frustrert, og ville gi George ei lusing eller sju. Han fullstendig overkjører Jeanie når det gjeld alt.

For plutseleg bestemmer George seg for at dei skal flytte på landet. Jeanie vil ikkje gi opp helsekostbutikken sin, og heller ikkje barnebarnet. Og på tur med dette barnebarnet, møter ho plutseleg ein mann på tur med sitt barnebarn: Ray. Og Jeanie oppdager at ho kan snakke med Ray om alt, og for første gong på mange år er ho lukkeleg. Og så sel George huset og flytter ut med Jeanie på slep, og ho aner ikkje kva ho skal gjere for å fungere vidare.

Denne boka var så fin. Den provoserte, gleda og gjorde meg opprømt. Hjertet mitt vart knust ein gong eller to, og eg skulle knust trynet til George like mange gonger. Den er lettlest og fin lektyre å smålese på i ein travel kvardag. Anbefalast på det varmaste!

Forlag: Apropos
Utgivelsesår: 2014

Fleire bøker av Hilary Boyd finn du HER.

Sitat

«Sommerpaviljongen» av Santa Montefiore

2 kommentarar

Sommerpaviljongen

Ett ord: OK. Etter å ha lest Hagen i Hartington gleda eg meg til å begynne på denne. Og eg vart litt skuffa. Bøkene er skrivne på same måten: sakte framgang, skildrane og godt språk, og kjappe byter av synspunkt (utan endring av avsnitt, noko som er kjempeforvirrande dei første par kapitla ein les, men ein blir vand med det).

Boka starter med at Lord Frampton døyr. Heile familien er knust. I gravferda dukker det opp ei ung kvinne, som hevdar å vere den ukjende dottera til lorden. Med litt sunn skepsis i begynnelsen, vert ho snart ynskt varmt velkomen inn i familien. Kun éi i familien er mistenksom på denne nye «dottera», som dukker opp og vert invitert til familiens gods og arver fleire millioner.

Eg kan eigentleg ikkje sei så mykje meir utan å avsløre alt. Sjølv synest eg boka var ekstremt forutsigbar, og etter berre første kapittel hadde eg forstått heile storylinen. Men det er berre meg, da. Uoriginal historie? Kanskje. Godt skrive? Absolutt. Den passar fint som sommerlektyre på stranda.

Forlag: Bastion
Utgivelsesår: 2014

Fleire bøker av Santa Montefiore finn du HER.

Sitat

«Villa Serena» av Domenica de Rosa

2 kommentarar

Villa Serena

Eg kan starte med å seie at eg aldri har vore i Italia, men etter å ha lest denne boka kjennest det litt slik ut likevel. Vi får bli kjent med det ekte, lokale i Italia, og ikkje berre turistversjonen. Boka var varm og flott, ei glede å lese!

Historia starter med at mannen til Emily ber om skilsmisse i ein sms. Emily sit no i Italia med tre born, eit dyrt hus og totalt isolert frå lokalsamfunnet. Litt etter litt vert ho teken inn i varmen, blir kjend med presten i byen, får vener og møter ein arkeolog. Vi følgjer også dei tre borna hennar, som alle slit med sitt.

Og så kjem sjokket. Det var eit par foruroligande episoder gjennom heile boka, som at guten på tre opplev at ein mann besøker han om natta. Og når det var rundt ti sider igjen, endra historia seg totalt og komplett uventa. Eg satt heilt i sjokk, og fatta ikkje korleis det kunne kome ei ny konflikt og løysing med berre nokre fåtals sider att. Og herre, eg satt med hjartet i halsen!! Mykje spenning på få sider. Ei flott bok som ein verkeleg kan ta seg bryet med å lese.

Forlag: Juritzen
Utgivelsesår: 2011

Fleire bøker av Domenica de Rosa finn du HER.

Sitat

«Indias datter» av Shilpi Somaya Gowda

2 kommentarar

Boka er sponsa av BOKeksperten.no

Indias datter (2)

Boka startar på åttitalet i India med Kavita Merchant, som føder sin fyrstefødde. Ei dotter. Mannen Jasu tek bornet og set det ut i skogen. Dei har ikkje råd til ei dotter. Andre gongen Kavita føder er det også ei dotter. Kavita ber Jasu om nokre timar åleine med barnet før det skal drepast. Desse timane brukar ho på å gå til Bombay og levere dottera Usha til ein barneheim.

På den andre sida av verda, i San Fransisco, opplever Somer endå ein spontanabort. Ho kan ikkje få barn. Ho og mannen Krishnan bestemmer seg for å adoptere frå India, der Krishnan kjem i frå. Jenta dei vel er kalla Asha.

Boka strekkjer seg over 20 år, og ein får innblikk i Indias kultur, kor enn barbarisk den enn måtte vere til tider. Det nye livet til Kavita, det nye livet til Somer etter at Asha blei ein del av det. Når ho er 20 år reiser Asha til India for å finne ut kvar ho kjem i frå. Boka er vakkert skiven, på den måten at kvart einaste ord er ærlig. Enkelte hendingar er så grusomme at ein får tårer i auga. Innblikka i den indiske slummen gir sterke inntrykk, og ein må klype seg i armen for å fatte at dette skjer i den verkelege verda.

Boka er sterk, den er grusom, og den er varm. Den anbefalast av heile mitt hjarte.

Forlag: Juritzen
Utgivelsesår: 2013

Sitat

«Naken i hijab» av Gunn Marit Nisja

Kommenter innlegget

Naken i hijab

Wow. Herrefred, wow. Eg satt med hjartet i halsen og heldt pusten medan eg las denne romanen. En perfekt page-turner! Eg klarte ikkje legge den i frå meg eit sekund, heile greia forsvant iløpet av ein dag.

I boka møter vi Live, som er reist på ferietur med venninna si til ein liten by i Egypt. Der møter dei Kareem, og Live forelsker seg hodestups i denne kjekke egypteren med svarte krøller. Ho held kontakta med han etter at ho er komen tilbake til Noreg, og ender opp med å reise på besøk til han. Før det har gått mange dagar, er dei gift. Live er lukkeleg, lærer seg arabisk og blir kjend med familien hans. Ho vert gravid, og dei skal flytte til Noreg før fødselen. Men så går det gale. Kareem vil ikkje reise, han vert valdeleg, ho blir tvungen til å gå i hijab og halde seg innandørs. For å redde seg sjølv om barnet som skal kome, skjøner ho at ho må rømme landet.

Historia er dramatisk, vakker, skremande og tankevekkande. Den skildrer eit vakkert Egypt, og eit stygt. Flotte tradisjonar i islam, og grusomheten i haldningar. Dette er ei av dei bøkene alle bør lese i løpet av sitt liv.

Forlag: Juritzen
Utgivelsesår: 2011

Fleire bøker av Gunn Marit Nisja finn du HER.

Sitat

«Olivensteinen» av Gunn Marit Nisja

Enno ein gong har Gunn Marit Nisja skrive ein nydeleg roman om kvinnesynet i Egypt. Den er ikkje like fantastisk som Naken i hijab, men så trur eg det er lite som kan slå den, da.

Denne boka handler hovudsakleg om Hoda, ei 18 år gamal jente som veks opp med familien sin utanfor Kairo, i Giza. Hoda er gifteklar, og blir brått vekt frå ein fri barndom. I tillegg dukker Sabrin og Mahrousa opp i huset, og norske Sigrid. Hoda vert dratt mellom det egyptiske samfunnet, Sigrid sin norske moral og dei moderne egyptiske jentene.

Det er ei veldig flott bok, men den burde vore delt opp i ein trilogi. Ikkje at den er for lang, den er derimot for kort. Det er altfor mange fantastiske kvinnehistorier som vert fortalt (Sabrin, Hodas mor, Hodas grandtante osv), og dei burde få sine eigne bøker for å kome til sin rett. Det er jo litt for seint å endre på no, menmen. Next time!

Forlag: Juritzen
Utgivelsesår: 2014

Fleire bøker av Gunn Marit Nisja finn du HER.