Vennskap

Sitat

«Mandag til fredagsmannen» av Alice Peterson

Mandag til fredagsmannen

Gilly er einsam. Ho er no singel, og har kun den vesle hunden sin som selskap. Alle venane hennar er gift og har born, og Gilly er frustrert. Løsninga hennar blir å leige ut det ekstra soverommet i leiligheta til ein vekespendlar. Valet blir Jack Brown, ein kjekk TV-produsent. Gilly vert litt småforelska, og innleier raskt eit forhold til Jack. Problemet er berre at ho ikkje aner korleis livet hans eller er. For kva gjer han i helgene? Har Guy, Gillys hundeluftervenn, rett i den ekle kjensla han har når det gjeld Jack?

Denne boka vart slukt på ein dag. Den er skriven med ein driv som gjer den umogleg å legge ned! Den er enkel, underhaldande og ikkje minst god. Problemet er enkelt, løysinga ikkje fullt så enkel.

Forlag: Bastion
Utgivelsesår: 2013

Sitat

«Instituttet for de siste ønsker» av Antonia Michaelis

Éin kommentar

Forhåndseksemplar fra Cappelen Damm

Instituttet for de siste ønsker

Dette er ei underfundig, fin og verkeleg spesiell bok. Den tok si tid å lese ut, og historia snirkla seg rundt sving etter sving – og overraskingane ville ingen ende ta. Når du trudde du hadde forstått alt saman, dukka noko heilt uventa opp og forandra alt. Og så skjedde det igjen.

Boka følger Mathilda, som i rundt eitt år har arbeidd på Instituttet for de siste ønsker. Ho og Ingeborg arbeider døgnet rundt med å oppfylle døyande menneskes siste ynskjer. Folk kjem med alle slags ynskjer, som å få feire jul (sjølv om det er sommar) eller reise i luftballong. Nokon vil høyre ein avdøydd songer synge live éin gong til, og alt går an med litt triksing. Men Mathilda sitt liv blir snudd opp ned når Birger Raavenstein dukker opp og vil finne kjærasten som stakk av for femten år sidan med deira ufødte barn. Det blir ei altoppslukande jakt for Mathilda, som ikkje ender slik ho (eller vi som lesarar) kunne trudd. Ganske raskt får Mathilda ei kjensle av at noko ikkje stemmer, og at noko stemmer alt for godt, og ho klarer ikkje sleppe taket.

Ein kan verkeleg føle humøret sitt stige og synke i takt med Mathildas. Eg fann meg sjølv både smilande og med ei bekymra rynke mellom bryna. Det kjennes litt som om Jojo Moyes og Gert Nygårdshaug har fått eit kjærleiksbarn. Og det fungerer eigentleg ganske godt.

Forlag: Cappelen Damm
Utgivelsesår: 2016

Sitat

«Villa Magdalena» av Santa Montefiore

Boka er sponsa av Bastion forlag

Villa Magdalena

I den nyaste boka til Santa Montefiore møter vi Floriana, i Toscana 1973. Floriana er 10 år, og praktisk talt foreldrelaus. Ho elskar å henge rundt ved herskapshuset Villa Magdalena utanfor byen , og drøyme seg vekk i dei vakre hagane som omringer huset. Ein dag vert ho invitert inn av Dante, den 18 år gamle sonen i huset. Heile familien vert betatt av den sjarmerande, vesle jenta, og ho får ein smak av det søte livet.

45 år seinare møter vi Marina. Marina og ektemannen hennar, Grey, bur i Devon, England og driv eit hotell. Hotellet går ganske dårleg for tida, og for å lokke gjestar, bestemmer Marina seg for å ansette ein huskunstnar. Valget fell på argentinske Rafa Santoro. Det Marina ikkje veit, er at Rafa er ein mann med ein skjult agenda. I tillegg følgjer vi mange sidespor i boka, blant anna stedottera til Marina, Clementine, sjefen hennar, dei ansette på hotellet og gjestane.

Den er ikkje like god som Birøkterens datter, men stilen er jo ein annan, meir som Hagen i Hartington. Og det hadde vore for godt til å vere sant om bøkene skulle blitt betre og betre, korleis skulle det endt?? For ein oppmerksom leser (som er bevandra i Montefiore sine bøker) var det ikkje mange overraskingar når dei to historiene vert knytte saman i slutten av boka. Men er det ikkje litt deilig når kabalen går opp? Uansett, boka er likevel god. Den er varm, morsom og lettlest litteratur. Utanpå står det at boka handler om kjærleik og tilgjeving. For meg handler den mykje meir om å vakse opp og godta fortida slik ho er.

Forlag: Bastion
Utgivelsesår: 2016

Fleire bøker av Santa Montefiore finn du HER.

Sitat

«Alt som teller» av Ingrid Ovedie Volden

Éin kommentar

Alt som teller

For ei lita perle! Det er ikkje ofte eg les ungdomsromanar lengre, men denne verka interessant. Den handler om Petra. Petra er 12 år og går i sjuande. Ho elskar partal, og hater oddetal – verst av alt er primtall. Heilt til ho oppdagar pi. Tanken på eit tal som aldri slutter, gjer henne kvalm og ho kaster opp. Fordi ho kaster opp, vert ho sendt til PPT, som kan fortelje henne at ho lir av tvangstankar. Litt og litt må Petra utfordre seg sjølv, og slik møter ho Thomas.

Boka er kjempefin. Den skildrar utruleg godt korleis det er å føle seg litt annleis utanfor, samstundes som ein veit kven ein er – og likar denne personen. Den handler om venskap, og familie. Og så litt om matematikk, då. Og grukar. (Veit du ikkje kva ein gruk er? Les boka.)

Forlag: Aschehoug
Utgivelsesår: 2016

Fleire bøker av Ingrid Ovedie Volden finn du HER.

Sitat

«Å slentre plystrende forbi kirkegården» av Susan Crandall

2 kommentarar

Boka er sponsa av Cappelen Damm

Å slentre plystrende forbi kirkegården

Denne boka var noko heilt anna enn eg forventa den skulle vere. Eg trudde den skulle handle om ein tenåring som rømmer frå bestemora og blir venn med ei farga kvinne (vi er i sørstatane i 1963). Men, nei. Starla er nemleg berre 9 år gamal.

Starla bur ho bestemora. Faren arbeider på rigg, og mora flytta til Nashville for seks år sidan for å bli berømt. Starla hater den sure og krevande bestemora, og etter ein slåsskamp, krangel og litt panikk, stikk ho av. Ho skal til Nashville – til mora. Ho får haik hos ei farga kvinne, og alt kunne eigentleg gått heilt fint – om ikkje den farga kvinna hadde teke med seg ein kvit baby frå ei kyrkjetrapp. Kvinna tek ho med seg heim, men mannen hennar er ikkje nøgd med situasjonen på nokon måte. Starla oppdager raskt nok at kanskje det ville vore betre å bli heime.

Dette er jo ein historisk sørstatsroman i ein forstand, men det er ikkje det typiske «hvit pen jente forelskar seg i farga gut»-opplegget. Om du tenkjer deg ei krimbok der eit barn er forsvunnen, er dette den manglande biten. Dette er frå barnets side. Ein får verkeleg kjensla av at det er eit barn som fortel historia (og det er det jo), med morsomme observasjonar, litt manglande forståing, mykje godhet og naivitet er det utruleg fint fortalt. Om du likte Det blå rommet av Susan Henderson, vil du elske denne!

Forlag: Cappelen Damm
Utgivelsesår: 2015

Fleire bøker av Susan Crandall finn du HER.

Sitat

«Fioler i mars» av Sarah Jio

Boka er sponsa av Cappelen Damm

Fioler i mars

Boka har så vidt komt ut, men korleis kunne eg vente med å lese den?? Den blei slukt på få timar. Det er eigentleg debutromanen til Jio, men den femte boka på norsk. Og alle bør springe til butikken og kjøpe den (eller kjappe seg til biblioteket og håpe at ventelista ikkje er enorm allerede).

Husker dere Emily som Claire besøker i Frost i mai? Vel, dette er hennar historie. Og Emilys historie er ikkje som ho forventa at den skulle vere. Etter at ektemannen går fra henne, reiser ho til Bainbridge Island for å besøke grandtanta og få litt ro. På rommet sitt finn ho ei dagbok skriven av Esther, og tusen spørsmål dukker opp – blant anna kvifor grandtanta ikkje vil svare på nokre av dei. På et merkeleg vis kjenner ho seg beslekta med Esther, og klarer ikkje la vere å grave i fortida, samstundes som ho prøver å holde seg flytande i notida.

Å tenke på at dette er en debutroman, slår meg heilt ut. Den er så forbanna god, det er lett å sjå kvifor ho fortsette som forfatter. Det er ei bok om vennskap, tilgjeving, familie og å ta sjanser. Lagt fram gjennom en fantastisk roman. Om du likar gode historier, er Sarah Jio verkeleg ein forfatter for deg.

Forlag: Cappelen Damm
Utgivelsesår: 2016

Fleire bøker av Sarah Jio finn du HER.

Sitat

«The Rosie Project» av Graeme Simsion

The Rosie Project

Dette var ei tilfeldig bok eg kjøpte på ferietur i mangel på lesestoff (kan du tru det?). Og eg vart tatt med storm. Denne boka er i ei klasse for seg sjølv.

Don er ein litt spesiell type (tenk Sheldon Cooper-ish), med rutiner så strenge at det nærmar seg sjukt. Han er forsker, og dei sosiale ferdighetene hans er ikkje akkurat på topp. Men Don har funne ut at han vil gifte seg, og har laga ei laaaaaang liste med kriterier for denne kvinna. Problemet er at han ikkje eigentleg veit korleis han skal finne henne. Vennen Gene (som verkeleg er noko for seg sjølv med sitt «åpne» ekteskap for «forskning») prøver å hjelpe han. Som ein spøk (når Don viser seg å vere litt vel kritisk), fiksar han Don ein date med ein student av seg – Rosie. Rosie er så langt frå lista som ein kan kome, men kanskje er det akkurat det Don treng?

Boka er så latterleg morsom, med sarkasme og komiske situasjonar. Eg har ikkje lest den norske omsettinga, men kan i alle fall anbefale originalen varmt. Og gjere alle lykkelege ved å informere om at det finst ein oppfølgjar, The Rosie Effect.

Forlag: Penguin Books Limited
Utgivelsesår: 2014

Norsk tittel: «Prosjekt Rosie»
Norsk forlag: Aschehoug

Fleire bøker av Graeme Simsion finn du HER.

Sitat

«Champagne og hetetokter» av Dora Heldt

Boka er sponsa av Bastion forlag

Champagne og hetetokter

Eg har så langt likt bøkene til Dora Heldt, og eg er usikker på om eg kan sei at denne skuffa. Språket er morsomt, situasjonane er komiske og det er ei skikkeleg feelgoodbok. Dessverre er det noko i omsetjinga som må ha gått gale. Enkelte partier er rotete, store deler markert i kursiv, der ein boktittel skal stå er det kun satt inn Tittel (som ikkje gir nokon meining), og mange manglande hermeteikn. Og så er det eit par lause tråder (eg fikk i alle fall ikkje med meg at enkelte av knutene vart løyst opp – om dei blei det).

Boka handler om Doris, Anke og Katja. Dei var bestevenner på vidaregåande, men har som mange sklidd frå kvarandre etter tredve år. No skal Doris straks fylle 50, og etter ein kveld med litt for mykje kvitvin ringer ho Katja for å be henne og Anke med på spahelg for å rømme fra feiringa mannen hennar insisterer på. Doris kunne likevel ikkje sett føre seg alle hemmelegheitane som skulle kome til overflata i løpet av ei helg, heller ikkje kor ustoppelege både mannen og mora er.

Historia er veldig fin, og som sagt morosam, og kan godt lesast på stranda eller som underhaldning på ein busstur. Det er ikkje stor litteratur (og det er heller ikkje meininga). Om du derimot er en grammarnazi og blir uvel av feil teiknsetjing og markeringar, så bør du kanskje styre unna. Eller vente til ei eventuell pocketutgave blir revidert og utgitt.

Forlag: Bastion
Utgivelsesår: 2016

Fleire bøker av Dora Heldt finn du HER.

Sitat

«Den lille kjærligheten» av Francesc Miralles

Boka er sponsa av Cappelen Damm

Den lille kjærligheten

Denne boka er ei merkeleg lita greie. Eigentleg er den ikkje så lita heller, med sine 286 sider. Den handler om Samuel de Juan, ein professor i tysk ved universitetet i Barcelona. Samuel er ein ganske einsom ungkar, og ein intellektuell type som frustrerer seg over studentar som ikkje har peiling på Goethe og Brecht (enkelte elevar lar han stå i faget så han skal slippe dei neste år igjen – praktisk). Ein dag dukkar ein katt opp på døra hans, og nektar å gå sin vei. Og sjølv når han går, dukkar han snart opp att, tilsynelatande ut i frå intet. Gjennom katten kjem Samuel i kontakt med mange nye menneske, og finn slik att barndomsforelskelsen si – som ikkje hugsar han i det heile.

Heilt ærleg. så traff ikkje boka meg heilt. Objektivt sett var den ganske god – både handlinga, karakterane og ikkje minst språket var finspissa og utruleg levande og humoristisk. For min del vart handlinga litt for platt, og dialogane tok litt for mykje plass. Det er ikkje ei bok ein les for plottet sin skuld. Men om du liker bøkene om katten Bob (men kanskje vil ha det litt meir intellektuelle med i miksen), trur eg gjerne at du vil like denne boka òg. Elles er boka litt filosofisk av seg, så om det er noko du liker, er den verdt å teste ut (den er uansett lettlest til det ekstreme, og ein kan lett pløye gjennom den for underhaldinga si skuld).

Forlag: Cappelen Damm
Utgivelsesår: 2015

Sitat

«Gule krokus om våren» av Laila Ibrahim

Boka er sponsa av Cappelen Damm

Gule krokus om våren

Dette er ei seriøst undervurdert bok. Det er sjeldan eg ser nokon omtale den, og eg kan ikkje for mitt bare liv skjøne kvifor. Den er jo heilt strålande?!

Boka er ein historisk roman som foregår i ein av dei nordre sørstatane under slaveriets gullalder i USA. Lisbeth veks opp med den svarte amma Mattie – som måtte gi opp sin eigen son for å ta vare på Lisbeth. Lisbeth og Mattie vert nære, litt for nære for Lisbeths familie sin smak. Boka skildrer korleis Mattie opplev slaveriet, ynskjet om å vere fri og med sin eigen familie, og Lisbeths oppvekst, der ho konstant føler seg utanfor og slit med å godta slaveriet på same måte som alle rundt henne ser ut til å gjere. Og denne tankegangen er ikkje velkomen i sørstatane, og Lisbeth må gjere sine livs val.

Dette er ein av dei beste historiske romanane eg har lest om sørstatane og slaveritida. Språket er nydeleg, boka er lettlest, og historia er sterk og nydeleg – og den kjem til å vere hos meg lenge.

Forlag: Cappelen Damm
Utgivelsesår: 2014

Sitat

«I en og samme person» av John Irving

2 kommentarar

Boka er sponsa av BOKeksperten.no

I en og samme person

Eg har no lest denne boka to gonger, og dei siste åra er ikkje det noko eg gjer ofte. Fyrste gang eg las den var eg 17 år, og no er eg (som dei fleste veit) 20. Og helt ærleg, boka var enda betre no enn forrige gong, og ein rein nytelse å lese.

Boka handler om Bill – Billy, William. Han veks opp i Vermont på sekstitalet. Når han fortel historia si, er han om lag 70 år gamal, og fortel heile livshistoria si. I alle fall dei delane som har forma han som menneske. Og livet til Bill har vore litt av ei reise – frå ein 13 årig gut som var usikker på seksualiteten sin frå augneblinken han forelska seg i den transseksuelle, 40 år gamle bibliotekaren, og til ein velkjend forfatter.

Boka har ein fantastisk flyt, og er lettlest som få. NB! Ikkje for dei pripne. Om du ikkje takler detaljar om homsesex, aids, og litt vel sjuke historier, så bør du absolutt ikkje lese denne boka. Det er ei fantastisk god bok, men om du er eit trangsynt dyr, bør du ikkje kaste vekk tida di.

Forlag: Gyldendal Norsk Forlag
Utgivelsesår: 2012

Sitat

«Bienes død» av Lisa O’Donnell

2 kommentarar

Bienes død

Denne boka vil rive deg opp innanfrå, frå ende til annan. Den vil få deg til å gispe, skrike, stirre vantru mot sidene med eit blankt blikk. For om denne boka ikkje ryster deg, er du laga av stein (og kan berre gå heim først som sist).

Boka handler om to systre: Marnie på 15, og hennar litt yngre syster Nelly. Dei har hatt ein ganske fæl og spesiell barndom. Foreldra er tunge rusmisbrukarar, og kunne ikkje brydd seg mindre om borna sine. På julaftan gravlegg dei foreldra sine i hagen. Nelly veit at Marnie drepte dei, og Marnie veit at Nelly drepte dei. Dei er heilt åleine, og ingen kan vite om det. Boka handler òg om naboen deira, den eldre mannen Lenny. Lenny er homofil, og fordi ein elsker av han var, vel – ung, har han rykte på seg som pedofil i staden. Jentene held seg unna Lenny – det burde jo alle gjere – men Lenny ser at noko ikkje stemmer, og at dei treng hjelp.

Boka er rå. Den er full av sjokkerande element, fine samtaler og vanskelege tankar. Den passar for både vaksne og ungdom, og eg trur at uansett kor gamal du er, vil den treffe deg midt i hjartet.

Forlag: Juritzen
Utgivelsesår: 2014

Sitat

«BH-er og besvergelser» av Sarah Mlynowski

BHer og besvergelser

Dette var utan tvil ei av favorittbøkene mine då eg var yngre. Denne vart lest opp og ned i mente fleire gonger.

Boka handler om Rachel. Rachel er 14, men ikkje spesielt moden for alderen, slik som besteveninna. Eller veslesystera på 9. Dette gjer Rachel rasande og misunneleg til tusen, for ho har nettopp oppdaga at både mora og systera er hekser, og har magiske krefter (og systera var den fyrste modne dottera, og fekk kreftene). Mora har lagt vekk magien, og synest heller ikkje at det passer seg for niårige jenter å bruke magi. Men Rachel har andre planer, og prøver å bruke systera sin magi til sin fordel – det er jo trass alt ho som er eldst, og skulle hatt kreftene (meiner ho).

Boka er kjempemorosam, lettlest og herlig oppbygd. Den passer kjempefint for jenter i alderen 12-16 år. Det er chic lit + Harry Potter.

Forlag: Cappelen Damm
Utgivelsesår: 2009

Sitat

«Du elsket alltid havet» av Lucy Clarke

Du elsket alltid havet

Eg er Lucy Clarke-fan til tusen. Eg kan ikkje tenkje meg folk som ikkje liker bøkene hennar, same om du er 15 eller 50. Dei er fantastisk spennande, og har alltid ein twist som får deg til å sperre auga opp og gispe høgt (sjølv om du kanskje sitter på bussen og folk stirer).

Katie si verd vert rysta når ho får ein telefon frå politiet om at systera, Mia, vert funnen død på Bali. Politiet der seier at ho tok sitt eige liv, men Katie nekter å tru på det. Ho bestemmer seg for å finne ut kva som eigentleg skjedde, og reiser frå sitt A4-liv for å fylgje i Mias fotspor. Men turen vert ikkje heilt som venta, og det ho oppdager, endrar alt.

Den er så fantastisk bra, denne boka. Det er den fyrste Lucy Clarke-boka omsett til norsk, og eg er så glad for at det fins to til (og at ho skriv på den fjerde!).

Forlag: Apropos
Utgivelsesår: 2014

Fleire bøker av Lucy Clarke finn du HER.

Sitat

«Hele livet på en dag» av Alyson Richman

Boka er sponsa av Cappelen Damm

Hele livet på en dag

Kvar skal eg starte? Skal eg starte med kor viktig og opplysande denne boka er? Eller fortelje om tårene som strømma langs kjakane mine i går då eg las dei siste 100 sidene?

Richman bruker ekte historier i bøkene sine – med fiktive karakterer, vel å merke. Men det er så hjerteskjerande at dette faktisk har hendt menneske for berre 70 år sidan. Boka handler om Lenka og Josef, eit ungt par som finn kvarandre i Praha på 30-talet. Utan at nokon ser det kome, står krigen på døra, og dei vert skilde frå kvarandre. Lenka får beskjed om at Josef døyr i ei skipsulykke, og Lenka blir antatt død i Auschwitz. 60 år seinare møter dei kvarandre att – i sine borneborns bryllaup.

Denne boka handler om alt i mellom desse hendingane. Om jøder, holocaust, sorg, og gleda ved nytt liv. Rett og slett ei utruleg viktig og nydeleg bok.

Forlag: Cappelen Damm
Utgivelsesår: 2013

Fleire bøker av Alyson Richman finn du HER.

Sitat

«Hundreåringen som klatret ut gjennom vinduet og forsvant» av Jonas Jonasson

Éin kommentar

Hundreåringen

La oss berre snakke litt om den tittelen. Jonassons titlar er jo dei mest ekstreme tilfella, haha! Det er jo litt av sjarmen, då. Allan Karlsson er resten av han.

Allan Karlsson har levd eit langt liv. Faktisk heile 100 år, på dagen. Men han er ikkje interessert i døy på ein gamleheim, så medan personalet og bebuarar arrangerer selskap med bløtkake, snik Allan seg ut av vindauget og stikk av. På Allans reise, lærer vi mykje nytt om han. Han har opplevd mykje i løpet av sine 100 år, og deltatt (og forårsaka) mange av 1900-talets store hendingar. Så å no bli forfulgt av ein motorsykkelbande og politiet, er småtteri – Allan har jo tross alt vore i Nord-Korea og er venn med Winston Churchill.

Det er jo ikkje til å stikke under ein stol at denne boka er hysterisk morsom, og ei bok ein vemodig pløyer igjennom (ein vil jo at den skal vare for alltid). Og berre så det er sagt: alle som synest denne er dårleg, har elendig smak i litteratur og humor. Punktum.

Forlag: Vigmostad & Bjørke
Utgivelsesår: 2010

Fleire bøker av Jonas Jonasson finn du HER.

Sitat

«Bildet av Rebecca Winter» av Anna Quindlen

Boka er sponsa av Bastion forlag

Bildet av Rebecca Winter

Anna Quindlen var ein ny forfatter for min del, men eg vart absolutt ikkje skuffa! Det tok eit kapittel eller tre for å kome heilt inn i boka og Rebecca (spoiler: ho er seksti). Den er skrive akkurat slik eg likar lett litteratur: korte kapittel (med morosame titlar), endringar i perspektiv (ein hund), og massevis av digresjonar (fleire avsnitt i parentes). Rett og slett ei gøyal leseoppleving!

Rebecca er fotograf. Vel, nesten avdanka fotograf. Ho er skild for mange år sidan, og har ein son. Ho har og ein far, og ei mor på ein sjukeheim. Og med alle desse som vil ha ein bit av henne, skjøner Rebecca at ho ikkje har råd til leiligheita si i New York lengre. Så ho leiger ut leiligheita til blodpris, og leiger eit billeg hus i ein skog nokre timar unna. Her bli Rebecca (fyrst motvilleg) ven med Sarah, Jim, Tad og får seg hund. Og akkurat i det ho skal til å oppleve suksessen på nytt, skjøner ho at ikkje alt kan fangast gjennom ei kameralinse.

Rebecca og dei andre karakterane i boka var ein fest å bli kjend med! Ei utruleg velskriven bok (for min smak, i alle fall), med mykje kjensler, humor og velvridde formuleringar.

Forlag: Bastion
Utgivelsesår: 2015

Sitat

«Bilydar» av Marianne Clementine Håheim

Boka er sponsa av Oktober forlag

Bilydar

Så grusomt sårt og fint. Er det så mykje meir å seie? Dikta til Marianne er nydelege. Dei har si eiga form, og sin eigen stil. At Marianne er ei sterk personlegheit skin gjennom. Og kor lett det er å kjenne seg att i dikta! Dei er slåande, og dei sit i.

Dikta handler om død, familie, venner, kjærleik – fysisk kjærleik. Dei handlar om å skrive, kanskje om noko anna enn kroppen sin. Og ordet «bilydar» vert også definert i boka, og når ein les definisjonen og knyt det opp mot alle dei vakre dikta, så dør ein litt innvendig.

Forlag: Oktober
Utgivelsesår: 2012

Fleire bøker av Marianne Clementine Håheim finn du HER.

Sitat

«Etter deg» av Jojo Moyes

Boka er sponsa av Bastion forlag

Etter deg

Ein blir ofte skuffa av oppfølgjarar (og dette er jo oppfølgjaren til Et helt halvt år), så eg var nesten redd for å starte på denne boka. Men denne skuffa ikkje. Herregud, så flott! Eg elska jo historia om Lou og Will, og var knust på slutten. Men denne boka tok opp att tråden på ein fin måte, med ei heilt anna historie, sjølv kort tydeleg Lou er prega av Will.

Lou har flytta til London. Ho lev i si eiga vesle boble, og usikker på kven ho er, kvar ho er og kvar ho skal. Og ut av det blå, dukker Wills ukjende dotter opp. Lily er ein trøblete tenåring, som klarer å rote seg bort i problem overalt, og Lou klarer ikkje la vere å prøve å ta vare på henne. I tillegg til å leike reservemamma, forelsker ho seg i ambulanseføraren Sam. Lou tenkjer fortsatt på Will, men klarer ikkje finne ut kven av dei ho føler seg utro mot.

Det som er så flott med Jojo Moyes bøker er at det kun er handling på handling – det er ikkje overpynta språk eller vekt på utsjånad eller naturskildringer. Det er enkelt, ærleg og bra. Og eg gler meg allereie til den tredje boka.

Forlag: Bastion
Utgivelsesår: 2015

Fleire bøker av Jojo Moyes finn du HER.

Sitat

«Blondehuset» av Heidi Bjørnes

Blondehuset

Heidi Bjørnes har blitt kalla Norges Karin Brunk Holmqvist, men det er heilt feil. Dette var mykje, mykje betre. De veit vel til no at eg elsker Holmqvist og koser meg med bøkene hennar, men dette var ei klasse for seg sjølv. Eg kan ikkje forklare boka betre enn å presentere eit par av hovudpersonane:

Mina er 87 år gamal og oppvaksen i Blondehuset. Ho byrjar smått å bli dement, men tar i mot alle som treng ei hjelpande hand, og lar dei bu i Blondehuset.

Det nyaste tilskotet er Egorbert, postmannen i byen. Han har budd i bilen sin nokre dagar, fordi han kom heim og fann kona splitter naken under pianostemmaren – på pianoet.

Lillian er den som har budd der lengst, etter å ha reist frå Nord-Norge med mange grusomme minner i bagasjen, både som kone og mor.

Anna dukka opp fordi Mina ba henne kome då ho vart sjuk. Anna aner ikkje kor komplisert livet hennar skal bli når ho drikk seg sanselaus og vakner opp med ein kjekk kar. Som ho seinare ser att på preikestolen i ein nabos begravelse. Og han er 12 år yngre enn hennar 48 år.

Johan er evig ungkar og driv ein strikkebutikk. Etter at huset hans brann ned, har han budd i Blondehuset inntil vidare, som dei andre.

Ein annan person i bygda er Ellen. Søte, snille, pliktoppfyllande Ellen med ein tosk av ein ektemann og grusomme stedøtre – eigentleg er ho meir slave og punchingbag enn kone og morsfigur. Men éin ting kan Ellen – å bake! Dess meir kjend ho blir med beboerane i Blondehuset, dess meir finn ho mot til å fikse livet sitt.

Boka er lettlest, herlig og lattermild som få! Og kjære, kjære Heidi Bjørnes: kan eg versåsnill å få ein spin-off-roman om kvar einaste ein i denne boka????

Forlag: Silke
Utgivelsesår: 2015